Kids · 1 minమాటల తాబేలు

అనగనగా ఒక తామర చెరువు. ఆ చెరువు ఒడ్డున కంబుగ్రీవుడనే ఒక తాబేలు ఉండేవాడు. మంచివాడు, సరదా మనిషి, కానీ మాటలు మాత్రం ఆగేవి కావు. లేవగానే మాటలు, తింటూ మాటలు, నిద్రలో కూడా మాటలే. ఈ తాబేలు మాట్లాడితే చెట్టు ఆకులు కూడా రాలిపోతాయి అనేవి కప్పలు.

అతనికి ఇద్దరు ప్రాణ స్నేహితులు, సంకట, వికట అనే రెండు తెల్లని హంసలు. రోజూ పొద్దున్నే అవి ఒడ్డుకు వచ్చేవి. రాత్రి నుంచి జరిగిన సంగతులన్నీ కంబుగ్రీవుడు వాటికి పూసగుచ్చినట్టు చెప్పేవాడు. హంసలు తల ఊపుతూ ఉండేవి. కంబుగ్రీవుడి దగ్గర అదే సురక్షితం.

ఒక ఏడాది వానలు పడలేదు. రోజురోజుకీ చెరువు చిన్నదైపోయింది. తామర ఆకులు బురద మీద వాలిపోయాయి. "కొండల అవతల ఉన్న పెద్ద సరస్సుకు ఎగిరి వెళ్ళిపోవాలి" అంది సంకట. "మరి నేను ఎగరలేను కదా!" అన్నాడు కంబుగ్రీవుడు. జీవితంలో మొదటిసారి అతనికి ఇంకేం మాట్లాడాలో తెలియలేదు.

వికట కాసేపు ఆలోచించి ఒక గట్టి, తిన్నని కర్ర తెచ్చింది. "రెండు చివరలూ మేము ముక్కులతో పట్టుకుంటాం. మధ్యలో నువ్వు నోటితో పట్టుకో. మేము ఎగురుతాం, మాతో పాటు నువ్వూ ఎగురుతావు. ఒకటే షరతు. ఏం జరిగినా నోరు మాత్రం తెరవకూడదు." "అదెంత పని!" అన్నాడు కంబుగ్రీవుడు. "నేను చాలా మౌనంగా ఉంటాను. ఆ విషయంలో నాకు మంచి పేరుంది. కావాలంటే కప్పల్ని అడగండి." హంసలు ఒకదాని మొహం ఒకటి చూసుకున్నాయి.

పైకి ఎగిరారు. ఎండిన పొలాల మీదుగా, మామిడి తోటల మీదుగా, ఒక చిన్న ఊరి ఇళ్ళ పైకప్పుల మీదుగా. కంబుగ్రీవుడు కర్రను గట్టిగా కరిచిపట్టాడు. జీవితంలో అతను అంతసేపు మాట్లాడకుండా ఉండటం అదే మొదటిసారి.

కింద ఊరి పిల్లలు చూసి గోల మొదలుపెట్టారు. "అదిగో! అదిగో! హంసలు తాబేలుని మోసుకుపోతున్నాయి! ఎంత విడ్డూరం! అది ఎగిరే పళ్ళెమా?" కంబుగ్రీవుడి బుగ్గలు ఎర్రబడ్డాయి. ఎగిరే పళ్ళెమా? తను మంచి వంశంలో పుట్టిన తాబేలు. ఆ సంగతి వాళ్ళకి చెప్పి తీరాలి.

"నేను పళ్ళెం కా…" అని మొదలుపెట్టాడు. అంతే, కర్ర మాయం.

గిరగిరా తిరుగుతూ కిందికి జారి, ఊరి చెరువులోని మెత్తని బురదలో ఢప్ అని పడ్డాడు. ఒక్క దెబ్బ కూడా తగల్లేదు, ఒళ్ళంతా బురద అంతే. హంసలు పక్కనే దిగి, రెక్కలు వణికేలా నవ్వాయి. "ఒక్క ఊరు దాటేంత సేపు మౌనంగా ఉన్నావు" అంది సంకట.

కంబుగ్రీవుడు ముక్కు మీద బురద తుడుచుకుని నవ్వాడు. "చాలా మంచి ఊరు అది" అన్నాడు. తర్వాత ముగ్గురు స్నేహితులూ మిగతా దారంతా నెమ్మదిగా, కలిసి నడుచుకుంటూ పెద్ద సరస్సుకు వెళ్ళారు. దారి పొడవునా కంబుగ్రీవుడు మాట్లాడుతూనే ఉన్నాడు.

ఆ రోజు నుంచి సరస్సు దగ్గర చిన్న తాబేళ్ళు తప్పు సమయంలో వాగుతుంటే, ముసలి కంబుగ్రీవుడు తన కథ చెప్పి ఇలా అనేవాడు: "అవసరమైనప్పుడు నోరు మూసుకోండి. మిగతా సమయమంతా ఎంతైనా మాట్లాడుకోండి."