Kids · 1 minతెలివైన కుందేలు, బావిలో సింహం

అనగనగా ఒక పచ్చని అడవి. ఆ అడవిలో భాసురకుడనే సింహం ఉండేవాడు. పెద్ద శరీరం, పెద్ద గొంతు, అంతకంటే పెద్ద పెత్తనం. పొద్దున్నే గర్జన, మధ్యాహ్నం గర్జన. కనిపించిన ప్రతి జంతువునీ, అవి పరిగెత్తడం చూడటానికే తరిమేవాడు. జింకలు మేయలేకపోయాయి, కోతులు కునుకు తీయలేకపోయాయి, నెమళ్ళకు ఆడటానికే భయం.

అందుకే జంతువులన్నీ మర్రిచెట్టు కింద సభ పెట్టాయి. "రోజుకొకరం ఆయన గుహకి వెళ్దాం. కథలు చెప్పి, పాటలు పాడి ఆయన్ని బిజీగా ఉంచుదాం" అంది ముసలి ఏనుగు. "మిగతా వాళ్ళం ప్రశాంతంగా బతకొచ్చు." సింహానికి ఆ ఉపాయం బాగా నచ్చింది. ఎక్కడైనా తనే అందరికంటే ముఖ్యుడిగా ఉండటం అతనికి ఇష్టం.

ఒకరోజు ఒక చిన్న బూడిదరంగు కుందేలు వంతు వచ్చింది. పొడుగు చెవులు, ఎప్పుడూ ఆలోచించే బుర్ర. అది నెమ్మదిగా, చాలా నెమ్మదిగా నడిచింది. దారిలో గడ్డి తింది. ఒక సీతాకోకచిలుకని చూస్తూ నిలబడింది. గుహ దగ్గరికి చేరేసరికి పొద్దు వాలిపోయింది. సింహం తోక ఊపుకుంటూ అటూ ఇటూ పచార్లు చేస్తున్నాడు.

"ఇంత ఆలస్యమా!" అని గర్జించాడు భాసురకుడు. "క్షమించండి మహారాజా" అంది కుందేలు, చెవులు కొంచెం వణుకుతుండగా. "దారిలో ఇంకో సింహం అడ్డుపడింది. ఈ అడవి తనదేనంట, మీరు ఉత్తుత్తి రాజంట."

"ఇంకో సింహమా?" భాసురకుడి జూలు నిక్కబొడుచుకుంది. "ఆ ఉత్తుత్తి సింహాన్ని ఇప్పుడే చూపించు!"

కుందేలు అతన్ని అడవి గుండా ఒక పాత రాతి బావి దగ్గరికి తీసుకెళ్ళింది. "ఆయన ఇందులోనే ఉంటాడు మహారాజా" అని గుసగుసలాడింది. సింహం గోడ మీద పంజాలు పెట్టి లోపలికి తొంగిచూశాడు. లోతుగా, చీకటి నీళ్ళలోంచి ఒక పెద్ద కోపిష్టి సింహం అతన్నే చూస్తోంది.

భాసురకుడు గర్జించాడు. బావిలోని సింహం తిరిగి గర్జించింది. ఆ గర్జన రాళ్ళకి తగిలి ఇంకా పెద్దగా ప్రతిధ్వనించింది. ఇక భాసురకుడు తట్టుకోలేకపోయాడు. ఆ సింహానికి బుద్ధి చెప్పాలని ఒక్క ఉదుటున లోపలికి దూకాడు.

ఢబేల్.

అక్కడ ఇంకో సింహం ఎక్కడుంది? చల్లని నీళ్ళు, తడిసి ముద్దైన ఒక ఆశ్చర్యపోయిన రాజు, అంతే. "కాపాడండి! ఎవరైనా కాపాడండి!" అని అరిచాడు.

జంతువులన్నీ పరిగెత్తుకొచ్చాయి. కుందేలు బావిలోకి తొంగిచూసింది. "మిమ్మల్ని బయటకు లాగుతాం" అంది. "కానీ ఇక మమ్మల్ని తరమకూడదు. అందరినీ ప్రశాంతంగా తిననివ్వాలి, నిద్రపోనివ్వాలి, ఆడనివ్వాలి. మాటిస్తారా?" సింహం చల్లని నీళ్ళ వైపు చూశాడు. చిన్న కుందేలు వైపు చూశాడు. "మాటిస్తున్నా" అన్నాడు.

కోతులు తీగలతో పొడుగాటి తాడు పేనాయి. ఏనుగు ఒక చివర పట్టుకుంది. అందరూ కలిసి లాగారు. తడిసిన దుప్పటిలా కారుతూ, నెత్తి మీద ఒక కప్పతో బయటికొచ్చాడు భాసురకుడు.

ఇచ్చిన మాట నిలబెట్టుకున్నాడు. జింకలు మేశాయి, కోతులు కునుకు తీశాయి, నెమళ్ళు మళ్ళీ ఆడాయి. ఎవరి మీదైనా గర్జించాలనిపించినప్పుడల్లా సింహం ముందు ఆ పాత బావి దగ్గరికి వెళ్ళి, లోపలి సింహాన్ని చూసి, ఆ నీళ్ళు ఎంత చల్లగా ఉన్నాయో గుర్తు చేసుకునేవాడు.

ఇక కుందేలు సంగతంటారా, అది మళ్ళీ ఎప్పుడూ తొందరపడలేదు. తొందరపడాల్సిన అవసరమే లేదు. పళ్ళ కంటే బుర్ర పెద్దదని ఇప్పుడు అడవిలో అందరికీ తెలుసు.