Kids · 1 minకోతి, మొసలి

అనగనగా ఒక విశాలమైన పచ్చని నది. ఆ నది ఒడ్డున ఒక నేరేడు చెట్టు ఉండేది. దాని కొమ్మలు పండ్ల బరువుకి నీళ్ళ దాకా వంగి ఉండేవి. ఆ చెట్టు మీద రక్తముఖుడనే చిన్న కోతి ఉండేది. ఎర్రని మొహం, ముడుచుకున్న తోక, నేరేడు పండ్ల మీద అంతులేని ప్రేమ.

ఒక మండుటెండ మధ్యాహ్నం కరాళముఖుడనే పెద్ద మొసలి ఒడ్డుకు ఎక్కి ఆయాసపడుతూ పడుకుంది. "అలసిపోయినట్టున్నావు మామా" అంటూ కోతి ఒక పండు దాని ముక్కు మీదికి వదిలింది. మొసలి అంత తియ్యని పండు ఎప్పుడూ తినలేదు. తిని పైకి చూసింది. కోతి ఇంకో పండు వదిలింది.

అప్పటి నుంచి మొసలి రోజూ వచ్చేది. నది గురించి, వాన గురించి, కొంగల పొగరు గురించి కబుర్లు చెప్పుకునేవారు. కోతి పండ్లు విసిరితే మొసలి టక్కున నోటితో పట్టుకునేది. అవతలి ఒడ్డున ఉన్న భార్య కోసం రోజూ కొన్ని పండ్లు ఇంటికి పట్టుకెళ్ళేది.

భార్యకి ఆ పండ్లు బాగా నచ్చాయి. అదే చిక్కు తెచ్చింది. "పండ్లే ఇంత తియ్యగా ఉంటే, రోజంతా అవే తినే ఆ కోతి గుండె ఇంకెంత తియ్యగా ఉంటుందో. ఆ గుండె నాకు తెచ్చి పెట్టు" అంది ఒక సాయంత్రం. "అతను నా స్నేహితుడే!" అంది మొసలి. భార్య మొహం తిప్పుకుని మూడు రోజులు మాట్లాడలేదు.

నాలుగో రోజు మొసలి చెట్టు దగ్గరికి వెళ్ళింది. అంత పెద్ద జంతువు అయినా ఆ రోజు చాలా చిన్నదైపోయినట్టు అనిపించింది. "మిత్రమా, నీకు కృతజ్ఞతలు చెప్పాలని నా భార్య విందు వండింది. నా వీపు మీద కూర్చో, అవతలికి తీసుకెళ్తాను" అంది. కోతి ఎప్పుడూ విందుకు వెళ్ళలేదు. వెంటనే కిందికి దూకింది.

నది మధ్యలో, నీళ్ళు లోతుగా ఉన్న చోట, మొసలి ఆగిపోయింది. ఇక దానికి మనసు ఒప్పలేదు. "మిత్రమా, నిజం చెప్పేస్తాను. విందు లేదు. నా భార్య నీ గుండె తినాలనుకుంటోంది." కోతి తోక చల్లబడిపోయింది. ఎడమ వైపు నీళ్ళు, కుడి వైపు నీళ్ళు, ఎక్కడా ఒక్క కొమ్మ కూడా లేదు.

కానీ అది నెమ్మదిగా ఊపిరి తీసుకుని తన నుదురు కొట్టుకుంది. "అయ్యో, ఎంత పని జరిగింది! ముందే చెప్పొచ్చు కదా! మా కోతులం గుండెలను వెంట తీసుకుని తిరగం. ఎగురుతుంటే బాగా కుదుపులు తగులుతాయి. నా గుండె నేరేడు చెట్టుకే తగిలించి వచ్చాను. త్వరగా వెనక్కి తీసుకెళ్ళు, మీ ఆవిడ కోసం తెచ్చిస్తాను."

మొసలికి ప్రాణం లేచి వచ్చినట్టయింది. ఆలోచించడానికి కూడా ఆగలేదు. వెనక్కి తిరిగి తోక బలం కొద్దీ ఈదింది. ఒడ్డు తగలగానే కోతి ఒక్క గెంతు గెంతి చెట్టెక్కేసింది. పైకి, ఇంకా పైకి, చిట్టచివరి కొమ్మ దాకా.

"ఏం మిత్రమా, గుండె దొరికిందా?" అని కింది నుంచి అడిగింది మొసలి. కోతి పండ్లు కదిలేలా నవ్వింది. "అది ఇంతసేపూ నా లోపలే ఉంది, ఓ గుమ్మడికాయా! గుండెను ఎవరైనా చెట్టుకు తగిలిస్తారా? ఇంటికి వెళ్ళి మీ ఆవిడకు చెప్పు, నేరేడు పండ్లు దొరుకుతాయి, ఇంకేమీ దొరకవు అని."

మొసలి తల దించుకుని వెళ్ళిపోయింది. కొన్ని రోజుల తర్వాత మళ్ళీ వచ్చి, ఒక్క మాట కూడా అనకుండా ఒడ్డున పడుకుంది. కోతి చివరి కొమ్మ మీది నుంచి దాన్ని చాలాసేపు చూసింది. తర్వాత ఒక్క పండు దాని ముక్కు మీదికి వదిలింది. తను మాత్రం ఉన్న చోటు నుంచి కదల్లేదు.

ఆ రోజు నుంచి ఆ చెట్టు మీది పిల్ల కోతులు భయపడినప్పుడల్లా పెద్ద కోతులు ఇలా చెప్పేవి: "కష్టం వచ్చినప్పుడు ఏడవకండి, గెంతకండి. కదలకుండా కూర్చుని ఆలోచించండి. చురుకైన బుద్ధి ఏ నదినైనా దాటిస్తుంది."