Thoughting.in
ENతె

Stories › Greentext › బావిలో ఆమె

Greentext · 1 minబావిలో ఆమె

>నేను, ఎనిమిదేళ్ళ పిల్లాణ్ణి

>వేసవి సెలవులకి తాతయ్య వాళ్ళ ఊరెళ్ళా

>పాత ఇల్లు, వెనకాల పెద్ద పెరడు

>ఆ పెరడు చివర్లో ఒక బావి

>రాతి బావి, చాలా పాతది

>ఇప్పుడు దాన్ని ఎవరూ వాడట్లేదు

>వంటింటి దగ్గరే బోరు పంపు ఉంది కదా

>బావికి ఒక చెక్క మూత ఉంటుంది

>అదీ సగం విరిగిపోయి ఉంది

>తాతయ్య రోజూ సాయంత్రం అరుగు మీద కూర్చుంటాడు

>అన్నాలయ్యాక కథలు చెప్తాడు

>ఆ వేసవి ఏమో బావి కథ చెప్పాడు

>"చాలా ఏళ్ళ కిందట.. మీ అమ్మ ఇంకా పుట్టకముందు" అన్నాడు

>"పక్క వీధిలో ఒకామె ఉండేది"

>"ఆవిడ మొగుడు రోజూ ఆవిణ్ణి కొట్టేవాడు"

>"ఒక రాత్రి ఆవిడ ఈ బావి దగ్గరికొచ్చింది"

>"తెల్లారేసరికి ఆవిడ దొరికింది"

>"ఆవిడ చీర నీళ్ళ పైన తేలుతోంది"

>"తెల్ల చీర, ఎర్ర అంచు"

>"అప్పట్నుంచీ అందులో ఎవరూ నీళ్ళు చేదట్లేదు"

>"కొన్ని రాత్రుళ్ళు ఆ చీర మళ్ళీ పైకొస్తుంది" అన్నాడు గొంతు తగ్గించి

>"అలా తేలుతూ ఉంటుంది"

>"సరిగ్గా ఆ టైంలో బావిలోకి తొంగి చూశావనుకో"

>"ఆవిడ కూడా నిన్ను తిరిగి చూస్తుంది"

>"ఆపండి ఇంక, పిల్లాడికి నిద్ర పట్టదు" అంది అమ్మమ్మ విసుక్కుంటూ

>తాతయ్య నవ్వాడు

>కానీ ఉత్తుత్తి కథే అని మాత్రం అనలేదు

>అసలు విషయం అదే

>ఉత్తుత్తిదే అని ఒక్కసారి కూడా అనలేదు

>ఆ తర్వాత నేను బావి దగ్గరికి వెళ్ళలేదు

>పగలు కూడా వెళ్ళలేదు

>పెరట్లో అవతలి వైపే ఆడుకునేవాణ్ణి

>జామచెట్టు దగ్గర

>అలా ఒక వారం గడిచింది

>ఒక రాత్రి కరెంటు పోయింది

>ఒకటే ఉక్కపోత

>అందరూ చాపలు పట్టుకుని పెరట్లోకి వచ్చేశారు

>ఆకాశం కింద ఆరుబయట పడుకుందామని

>అమ్మమ్మ, తాతయ్య, అమ్మ, నేను

>నాన్నేమో టౌన్లో ఉన్నాడు

>అందరూ నిద్రపోయారు

>నాకు మాత్రం నిద్ర పట్టలేదు

>ఒకటే దోమలు

>పైగా బావి అక్కడే ఉంది

>ఇరవై అడుగుల దూరంలో

>చీకట్లో దాని నల్లటి ఆకారం కనిపిస్తోంది

>విరిగిన మూతతో సహా

>మొహం అవతలి వైపుకి తిప్పుకుని పడుకున్నా

>చూడకు, చూడకు అని నాకు నేనే చెప్పుకుంటూ ఉన్నా

>అంతలో గాలి మొదలైంది

>వేడి గాలి.. వాన రాబోయే ముందు వస్తుంది చూడు, అలాంటిది

>జామచెట్టు ఆకులు గలగలమంటున్నాయి

>ఏదో టపటపా కొట్టుకుంది

>తల తిప్పా

>బావి వైపు చూశా

>బావి మీద ఏదో తెల్లటిది ఉంది

>సరిగ్గా మూత పైన

>సగం లోపల, సగం బయట

>కదులుతోంది

>లోపల్నుంచి పైకి వస్తున్నట్టు

>తెల్లగా

>అంచు ఎర్రగా

>వెన్నెల్లో ఆ ఎర్ర అంచు స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది

>అరుద్దామంటే గొంతు పెగల్లేదు

>గొంతు పూర్తిగా పట్టేసింది

>అమ్మ చెయ్యి పట్టుకుని లాగా

>లేవలేదు

>ఇంకా గట్టిగా లాగా

>"ఏంట్రా?" అంది నిద్రలోనే

>ఏం చెప్పాలో నోట మాట రాలేదు

>వేలితో చూపించా అంతే

>అమ్మ అటు చూసింది

>లేచి కూర్చుంది

>చాలాసేపు అలాగే చూస్తూ ఉండిపోయింది

>తర్వాత లేచి నిలబడింది

>నేను దాని కాలు గట్టిగా పట్టేసుకున్నా

>అయినా బావి దగ్గరికి నడిచి వెళ్ళింది

>ఇంక అమ్మ తిరిగి రాదనే అనుకున్నా, గుండె దడదడలాడింది

>అమ్మ వంగింది

>ఆ తెల్లటిదాన్ని చేతిలోకి తీసుకుంది

>తీసుకుని వెనక్కి వచ్చింది

>చూస్తే.. ఒక చీర

>తెల్ల చీర, ఎర్ర అంచు

>మంచుకి తడిసిపోయి ఉంది

>"ఇది కామాక్షిది" అంది అమ్మ

>"పక్కింటావిడ"

>"తీగ మీద ఆరేసుకుంది"

>"గాలికి గోడ దాటి ఇటొచ్చి పడింది"

>చీర మడతపెట్టి పిట్టగోడ మీద పెట్టింది

>మళ్ళీ వచ్చి పడుకుంది

>"పడుకో ఇంక" అంది

>ఒక్క నిమిషంలో అమ్మ నిద్రపోయింది

>నేను మాత్రం రాత్రంతా కన్ను మూయలేదు

>పొద్దున్నే కామాక్షి ఆంటీ గోడ దగ్గరికొచ్చింది

>"నా చీర ఏమైనా ఇటొచ్చిందా?" అని అడిగింది

>అమ్మ ఇచ్చేసింది

>"రాత్రి గాలికి ఎగిరొచ్చింది" అంది అమ్మ

>"సరిగ్గా బావి దగ్గరికెళ్ళి పడింది"

>కామాక్షి ఆంటీ పకపకా నవ్వింది

>"బావి దగ్గరికా?" అంది

>"ఆవిడకి కొత్త చీర కావాలేమో మరి"

>అందరూ నవ్వారు

>అందరికంటే ఎక్కువ తాతయ్యే నవ్వాడు

>నేను నవ్వలేదు

>నా కళ్ళు బావి మీదే ఉన్నాయి

>పగలు చూస్తే అది ఉత్త రాళ్ళే

>ఒక విరిగిన చెక్క మూత

>కొన్ని ఆకులు

>మొదటిసారి ధైర్యం చేసి దగ్గరికెళ్ళా

>లోపలికి తొంగి చూశా

>నీళ్ళు ఎక్కడో చాలా లోతులో ఉన్నాయి

>పచ్చగా

>అందులోంచి ఏదో నన్ను తిరిగి చూసింది

>నా మొహమే

❦

Leave a thought

What did this leave with you?

Thoughts wait unseen until we heart them. Hearted ones appear on the story page, newest first, under your name.