Greentext · 1 minముందు వరస

>నేను, పదో తరగతి

>మార్చి 2003

>సౌతాఫ్రికాలో వరల్డ్ కప్ జరుగుతోంది

>శనివారం ఇండియా పాకిస్తాన్ మ్యాచ్

>శనివారం మాకు స్కూలు ఒక పూటే

>ఒంటిగంట దాకా

>మ్యాచేమో ఒంటిగంటకే మొదలు

>రెండో ఇన్నింగ్స్ చూడ్డానికి అయితే పర్లేదు

>కానీ టాసూ మొదటి ఓవర్లూ ఒంటిగంటకే కదా

>పైగా ఇంటికి నడిచి వెళ్ళడానికే ఇరవై నిమిషాలు

>ఇంట్లో కేబుల్ కూడా లేదు

>పక్కింట్లో ఒక్కళ్ళకే కేబుల్ ఉంది

>వాళ్ళ హాల్లో ఆరుగురికి మించి పట్టరు

>వీధి మొత్తం అక్కడ సరిపోదు

>అందుకే అందరూ రాజు ఎలక్ట్రికల్స్‌కి వెళ్తారు

>బస్టాండు దగ్గర ఉండే టీవీ షాపు

>షాపు అద్దంలో ఇరవై టీవీలు

>అన్నిట్లో ఒకటే ఛానెల్

>ఓనరు ఒక పెద్ద టీవీని బయట స్టూలు మీద పెడతాడు

>మూడొందల మంది రోడ్డు మీదే నిలబడి చూస్తారు

>బస్సులు వాళ్ళ చుట్టూ తిరిగి వెళ్తాయి

>ఆ రోజు రెండో పీరియడ్‌కల్లా సగం క్లాసు మాయమైపోయింది

>ఒక్కొక్కడూ "సార్ టాయిలెట్" అంటూ లేవడం

>మళ్ళీ తిరిగి రాకపోవడం

>మూడో పీరియడ్‌కల్లా మా వరస మొత్తం ఖాళీ

>నేనూ, అమ్మాయిలూ

>ఇంకా నాన్నలంటే భయపడే ఇద్దరు అబ్బాయిలూ

>నాకూ మా నాన్నంటే భయమే

>కానీ ఆడుతున్నది పాకిస్తాన్ కదా

>"సార్ టాయిలెట్" అన్నా

>వెనక గేటు నుంచి బయటపడ్డా

>పరిగెత్తలేదు

>పరిగెత్తితే ఎవరో ఒకరు కనిపెట్టేస్తారు

>మామూలుగా నడిచా

>పన్నెండూ నలభైకి రాజు ఎలక్ట్రికల్స్ చేరా

>రోడ్డు అప్పటికే జనంతో నిండిపోయింది

>ఎక్కడ చూసినా పార్కు చేసిన సైకిళ్ళే

>ఒక పొడుగాటి మనిషి వెనకాల కాస్త చోటు దొరికింది

>సగం స్క్రీనే కనిపిస్తోంది

>తర్వాత టాస్ పడింది

>పాకిస్తాన్ ముందు బ్యాటింగ్

>గుంపంతా ఒక్కసారిగా నిట్టూర్చింది

>సయీద్ అన్వర్ మధ్యాహ్నమంతా ఆడుతూనే ఉన్నాడు

>సెంచరీ కొట్టాడు

>మూడొందల మంది ఎండలో నిలబడి నోరు మెదపలేదు

>నేను ఇంటికెళ్ళలేదు

>వెళ్తే ఇంట్లో ఇంత తొందరగా ఎందుకొచ్చావని అడుగుతారు

>అక్కడే నిలబడ్డా

>సాయంత్రం ఇండియా బ్యాటింగ్‌కి వచ్చింది

>సెహ్వాగ్ మొదటి బంతికే ఫోర్ కొట్టాడు

>తర్వాత సచిన్ షోయబ్‌ని థర్డ్ మ్యాన్ మీదుగా సిక్స్ కొట్టాడు

>అంతే, మూడొందల మందికీ పిచ్చెక్కిపోయింది

>నేను ఎగురుతున్నా

>అందరూ ఎగురుతున్నారు

>నా ముందున్న పొడుగాయన ఎవరి మీదో పడిపోయాడు

>గుంపు పక్కకి జరిగింది

>అప్పుడే మొదటిసారి ముందు వైపు కనిపించింది

>ఓనరు మొదటి వరసలో ప్లాస్టిక్ కుర్చీలు వేశాడు

>పెద్దవాళ్ళకీ షాపుల వాళ్ళకీ

>మధ్య కుర్చీలో చూస్తే..

>తెల్ల చొక్కా, తెల్ల పంచె, మోకాళ్ళ మీద చేతులు

>మా హెడ్మాస్టరు

>నారాయణరావు సార్.. నాకు గుండె గుభేల్మంది

>ఆయన ఎగరట్లేదు

>నిటారుగా కూర్చున్నాడు

>కానీ సచిన్ తర్వాతి ఫోర్ కొట్టగానే

>ఒక చెయ్యి పైకెత్తాడు

>ఒక్కటంటే ఒక్కటే

>మళ్ళీ మెల్లగా కిందికి దించాడు

>నేను గబుక్కున మళ్ళీ పొడుగాయన వెనక్కి దూరిపోయా

>సచిన్ అవుటయ్యేదాకా అక్కడే ఉన్నా

>తొంభై ఎనిమిది

>రోడ్డంతా ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం అయిపోయింది

>తర్వాత చప్పట్లు

>ఆ తర్వాత బయల్దేరా

>చీకట్లో ఇంటికి నడిచా

>సంపత్ వాళ్ళింట్లో గ్రూప్ స్టడీ అని అమ్మకి చెప్పా

>తొమ్మిదింటికి ఇండియా గెలిచింది

>నాన్న ఆఖరి ఓవరు రేడియోలో విన్నాడు

>సోమవారం పొద్దున ప్రేయర్

>హెడ్మాస్టరు మెట్ల మీద నిలబడ్డాడు

>"శనివారం.." అన్నాడు గంభీరంగా

>"చాలా మంది అబ్బాయిలు మ్యాచ్ కోసం స్కూలు వదిలి వెళ్ళారు"

>"ఇది అస్సలు ఒప్పుకునేది కాదు"

>"క్లాస్ టీచర్ల దగ్గర పేర్లున్నాయి"

>"ఆ అబ్బాయిలంతా ఈ వారం రోజూ ఒక గంట ఎక్కువ ఉండిపోవాలి"

>లిస్టులో నా పేరు కూడా ఉంది

>అందరి పేర్లూ ఉన్నాయి

>దాదాపు పదో తరగతి మొత్తం

>ఉండిపోయాం

>రోజూ ఒక గంట

>ఆయనే వచ్చి మాతో కూర్చునేవాడు

>పాత క్వశ్చన్ పేపర్లు చేయించాడు

>శుక్రవారం, ఆఖరి రోజు, పేపర్లన్నీ తీసుకున్నాడు

>గుమ్మం దగ్గర నిలబడ్డాడు

>"తర్వాతి మ్యాచ్" అన్నాడు

>"మంగళవారం ఉంది"

>"స్కూలే హాల్లో టీవీ పెడుతుంది"

>"ఒంటిగంట తర్వాత"

>"ఒక్కడు కూడా బస్టాండుకి వెళ్ళడానికి లేదు"

>"అర్థమైందా?"

>"అయింది సార్" అన్నాం అందరం

>బయటికెళ్ళిపోయాడు

>వెనక బెంచీ నుంచి సంపత్ మెల్లగా అన్నాడు

>"సార్ ముందు వరసలో ఉన్నాడ్రా"

>"మాకు తెలుసు" అన్నారు అందరూ ఒకేసారి

>కానీ ఒక్కడూ ఆయన మొహం మీద అనలేదు

>మంగళవారం హాల్లోకి టీవీ వచ్చింది

>అక్కడ కూడా ఆయన ముందు వరసలోనే కూర్చున్నాడు

>అదే కుర్చీ

>మోకాళ్ళ మీద అవే చేతులు

>ప్రతి ఫోర్‌కీ పైకి లేచే అదే ఒక్క చెయ్యి