Greentext · 1 minనేను పుట్టించిన దేవత

>నేను, ఆరో తరగతి

>గవర్నమెంటు హైస్కూలు, మా ఊరికి రెండు కిలోమీటర్ల దూరం

>రోజూ మా వీధి పిల్లలు నలుగురితో కలిసి నడిచి వెళ్తా

>ఆ సోమవారం ఒక కబడ్డీ మ్యాచ్ ఉంది

>మా వీధి వర్సెస్ సాలెల వీధి

>మధ్యాహ్నం రెండింటికి, చెరువు దగ్గర

>నేనూ టీంలో ఉన్నా

>అందరికంటే చిన్నవాణ్ణి కదా, అందుకే నేనే రైడర్‌ని

>స్కూలేమో నాలుగింటికి అయిపోతుంది

>అంటే ఆ పూట స్కూలు ఎగ్గొట్టాల్సిందే

>మా ఫ్రెండ్సందరి దగ్గరా లీవ్ లెటర్లు ఉన్నాయి

>ఒకడికి వాళ్ళమ్మ రాసింది, ఇంకొకడికి వాళ్ళన్న రాశాడు

>నా దగ్గరేమో ఏమీ లేదు

>మా అమ్మ లెటర్లు గిటర్లు రాయదు

>సంతలో సార్ కనిపిస్తే నేరుగా ఆయన్నే అడిగేస్తుంది

>అది ఏ లెటర్ కంటే అయినా డేంజరు

>అందుకే పొద్దున్న అటెండెన్స్ టైంలో స్టాఫ్ రూంకి వెళ్ళా

>వెంకటేశ్వర్లు సార్ అక్కడే ఉన్నాడు

>తెలుగు సార్, మా క్లాస్ టీచర్

>"సార్.. ఒక పూట సెలవు కావాలి సార్" అన్నా నసుగుతూ

>"ఎందుకు?"

>"ఇంట్లో పండగ సార్"

>"ఏం పండగ?"

>అంతదాకా నేను అసలు ఆలోచించనే లేదు

>నోరు దానంతట అదే మాట్లాడేసింది

>"గంగ భవాని పండగ సార్"

>"మా ఇంటి దేవత సార్"

>"మూడేళ్ళకి ఒకసారే వస్తుంది సార్"

>సార్ పెన్ను కింద పెట్టాడు

>"గంగ భవానా?"

>"అవును సార్"

>"ఏ గంగ భవాని?"

>"మాదే సార్"

>"గుడి ఎక్కడుంది?"

>"కాలువ దగ్గర సార్"

>"ఏ కాలువ?"

>"మా ఊరి కాలువ సార్"

>ఇప్పుడు ఆయన నన్నే చూస్తున్నాడు

>ఈసారి సరిగ్గా, తేరిపారా

>"ఏ ఊరు?"

>చెప్పేశా

>ఆయన చిన్నగా నవ్వాడు

>అప్పుడే నాకు అర్థమవ్వాల్సింది

>కానీ ఏం చేస్తాం, నేను ఆరో తరగతి కదా

>"నాదీ అదే ఊరు" అన్నాడు నింపాదిగా

>"ఆ కాలువ పక్కనే పుట్టా నేను"

>"ఆ కాలువ దగ్గర ప్రతి రాయీ నాకు తెలుసు"

>"అక్కడ కూర్చునే బండ ఉంది, పంపు హౌసు ఉంది, కల్లు దుకాణం ఉంది"

>"గంగ భవాని మాత్రం లేదు"

>మిగతా టీచర్లంతా ఇప్పుడు చెవులు రిక్కించి వింటున్నారు

>ఎవరో కిసుక్కున నవ్వారు

>"మీరు ఊరొదిలి చాలా రోజులైందేమో సార్" అన్నా

>అలా ఎందుకన్నానో నాకే తెలీదు

>సార్ లేచి నిలబడ్డాడు

>కోపంగా లేడు

>ఇంకేదోలా ఉన్నాడు

>"రా" అన్నాడు

>నన్ను కిటికీ దగ్గరికి తీసుకెళ్ళాడు

>"చెరువు దగ్గర ఆ చింత చెట్టు కనిపిస్తోందా?"

>"దాని వెనకే మా అమ్మ ఇల్లు"

>"మా అమ్మ ఇప్పటికీ అక్కడే ఉంటుంది"

>"ఆవిడకి డెబ్బై ఎనిమిదేళ్ళు"

>"ఆ ఊళ్ళో జరిగే ప్రతి పండక్కీ వెళ్తుంది"

>"ఈ రాత్రి గంగ భవాని గురించి ఆవిణ్ణే అడుగుతా"

>"ఉందని అమ్మ అంటే, రేపు నీకు రోజంతా సెలవు"

>"లేదంటే మాత్రం.."

>మాట పూర్తి చెయ్యలేదు

>"క్లాసుకి పో" అన్నాడు

>వెళ్ళిపోయా

>కబడ్డీకి వెళ్ళలేదు

>మా వీధి నాలుగు పాయింట్లతో ఓడిపోయింది

>రైడర్ లేకపోబట్టే అన్నారు

>ఆ రాత్రి నిద్ర పట్టలేదు

>సార్ వాళ్ళమ్మ గురించే ఆలోచిస్తున్నా

>డెబ్బై ఎనిమిదేళ్ళ ఆవిడ

>తల్లో ఒక్కో దేవుణ్ణీ గుర్తు చేసుకుంటూ వెతుకుతూ ఉంటుందేమో

>మర్నాడు పొద్దున సార్ క్లాసుకొచ్చాడు

>అటెండెన్స్ తీసుకున్నాడు

>నా వైపు చూడలేదు

>పీరియడ్ మొత్తం తెలుగు పద్యం చెప్పాడు, ఒక్కసారి కూడా నా వైపు చూడలేదు

>చివర్లో "నువ్వుండు" అన్నాడు

>అందరూ బయటికెళ్ళిపోయారు

>నా పక్కనే బెంచీ మీద కూర్చున్నాడు

>"మా అమ్మ ఒక విచిత్రమైన మాట చెప్పింది" అన్నాడు

>నేను నేల వైపు చూస్తున్నా

>"గంగ భవాని ఉండేదంట"

>ఉలిక్కిపడి తల ఎత్తి చూశా

>"పంపు హౌసు వెనకాల, ఒక వేప చెట్టు కింద ఒక చిన్న రాయి"

>"జనం దానికి పసుపు రాసేవాళ్ళంట"

>"కాలువ వెడల్పు చెయ్యక ముందు"

>"అది నలభై ఏళ్ళ కిందటి మాట"

>"ఇప్పుడు ఎవరికీ గుర్తు లేదు"

>"ఈ కాలం పిల్లాడికి అదెలా తెలిసిందా అని అమ్మ ఆశ్చర్యపోయింది"

>ఏం చెప్పాలో తెలీలేదు

>నిజానికి నాకు తెలీదు

>అదంతా నేనే అల్లేశా

>కాదు, నా నోరే అల్లేసింది

>"సరే మరి" అన్నాడు సార్

>"ఈసారి మీ ఇంట్లో ఆ పండగ చేసినప్పుడు"

>"నాకు చెప్పు"

>"నేనూ వస్తా"

>లేచి వెళ్ళిపోయాడు

>పండగ లేదని ఆయనకి ఎప్పుడూ చెప్పలేదు

>ఆయనా మళ్ళీ ఎప్పుడూ నిలదీసి అడగలేదు

>కానీ ప్రతి ఏడాదీ సరిగ్గా ఆ టైంకి ఒక మాట అడిగేవాడు

>"ఈ ఏడాది గంగ భవాని ఉందా?"

>"ఈ ఏడాది లేదు సార్"

>"మూడేళ్ళకి ఒకసారే కదా సార్"

>ఆయన తల ఊపేవాడు

>పదో తరగతి అయ్యాక ఆ స్కూలు వదిలేశా

>సార్ రిటైరయ్యాడు

>పోయినేడాది ఒక ఫంక్షన్‌కి ఊరెళ్ళా

>సాయంత్రం కాలువ దాకా నడిచా

>పంపు హౌసు వెనక్కి వెళ్ళా

>అక్కడ ఒక వేప చెట్టు ఉంది

>దాని కింద ఒక రాయి

>ఎవరో దానికి కొత్తగా పసుపు రాశారు