Thoughting.in
ENతె

Stories › Greentext › రాత్రి ఈల వెయ్యకు

Greentext · 1 minరాత్రి ఈల వెయ్యకు

>నేను, పదేళ్ళ వాణ్ణి

>అన్నయ్యకి పధ్నాలుగు

>వేసవిలో మేం డాబా మీదే పడుకునేవాళ్ళం

>కాలనీ మొత్తం డాబాల మీదే పడుకునేది

>ఏ డాబా వైపు చూసినా మనుషులు కనిపించేవాళ్ళు

>రాత్రి పూట అమ్మమ్మకి బోలెడు రూల్సు

>గోళ్ళు కత్తిరించకూడదు

>ఇల్లు ఊడవకూడదు

>ఎవర్నీ పేరు పెట్టి గట్టిగా పిలవకూడదు

>ఇంక ఈల అసలే వెయ్యకూడదు

>అన్నిట్లోకీ డేంజరు రూలు ఈలదే

>"రాత్రి పూట ఈల వేస్తే వాళ్ళకి వినిపిస్తుంది" అనేది అమ్మమ్మ

>"ఎవరికి?" అని అడిగాడు అన్నయ్య

>"బయట ఉండేవాళ్ళకి" అంది

>"వాళ్ళొచ్చి తిరిగి ఈల వేస్తారు"

>"నువ్వు మళ్ళీ వేశావంటే ఇంక లోపలికే వచ్చేస్తారు"

>అన్నం వడ్డిస్తూ మామూలుగా చెప్పింది

>టమాటా రేటు ఎంతో చెప్పినంత మామూలుగా

>అదే.. అందుకే అది నిజమనిపించేది

>అన్నయ్య ఏదీ నమ్మడు

>పధ్నాలుగేళ్ళు కదా

>వాడు నమ్మేది ఒక్క క్రికెట్టే

>ఒక రాత్రి డాబా మీద

>పదకొండు గంటలైంది

>అందరూ నిద్రపోతున్నారు

>అమ్మా నాన్నా కిందున్నారు

>అమ్మమ్మ తన గదిలో

>డాబా మీద నేనూ అన్నయ్యా మాత్రమే

>"టెస్ట్ చేద్దామా?" అన్నాడు అన్నయ్య

>"ఏం టెస్ట్?"

>"ఈల"

>"వద్దు" అన్నా గబుక్కున

>"భయమేస్తోందా?" అన్నాడు వెటకారంగా

>"లేదు"

>"అయితే నేను వేస్తా"

>"వద్దన్నయ్యా.." అన్నా బతిమాలుతూ

>వాడు లేచి కూర్చున్నాడు

>రోడ్డు వైపు చూశాడు

>మూల దగ్గర వీధిలైటు వెలుగుతోంది

>రోడ్డు మీద ఒక్కరూ లేరు

>కుక్కలు పడుకుని ఉన్నాయి

>అన్నయ్య ఈల వేశాడు

>ఒక పొడవాటి ఈల

>ఆటోని పిలిచేటప్పుడు వేస్తాం చూడు, అలాంటిది

>డాబాల మీదుగా అలా దూరంగా వెళ్ళిపోయింది

>అంతా నిశ్శబ్దం

>నేను ఊపిరి బిగబట్టి ఉన్నా

>ఏమీ లేదు

>"చూశావా?" అన్నాడు

>"ఏమీ రాలేదు"

>మళ్ళీ పడుకున్నాడు

>నేనూ పడుకున్నా

>అప్పుడే రోడ్డు మీంచి

>ఒక పొడవాటి ఈల

>అదే ఈల

>అచ్చం అలాగే

>కాపీ కొట్టినట్టు

>అన్నయ్య టక్కున లేచి కూర్చున్నాడు

>నేనూ లేచి కూర్చున్నా

>ఇద్దరం రోడ్డు వైపు చూశాం

>ఎవరూ లేరు

>వీధిలైటు, కుక్కలు.. అంతే, ఒక్క మనిషీ లేడు

>"ఎవరో ఆట పట్టిస్తున్నారు" అన్నాడు అన్నయ్య

>కానీ వాడి గొంతు మారిపోయింది

>"పక్క డాబా వాళ్ళెవరో అయ్యుంటారు"

>పక్క డాబా వైపు చూశా

>అందరూ పడుకునే ఉన్నారు

>ఒక్కరూ లేచి కూర్చోలేదు

>"మళ్ళీ వెయ్యి" అన్నా

>ఎందుకన్నానో నాకే తెలీదు

>"వద్దు" అన్నాడు అన్నయ్య మెల్లగా

>పడుకుండిపోయాడు

>దుప్పటి తల మీదికి లాక్కుని కప్పేసుకున్నాడు

>మే నెలలో

>ఆ ఉక్కపోతలో

>నేనూ అదే చేశా

>ఇద్దరం రాత్రంతా నిద్రపోలేదు

>పొద్దున ఐదింటికి పాలవాడొచ్చాడు

>అప్పుడే మేం కిందికి దిగిపోయాం

>ఎవరికీ ఏమీ చెప్పలేదు

>"ఎవరికైనా చెప్పావంటే కొడతా" అన్నాడు అన్నయ్య

>మర్నాడు రాత్రి అమ్మమ్మ మళ్ళీ అవే రూల్సు చెప్పింది

>నేను అన్నయ్య వైపు చూశా

>అన్నయ్య తల దించుకుని అన్నం వైపు చూశాడు

>మూడు రోజుల తర్వాత

>నాన్న గేటు దగ్గర ఎవరికో డబ్బులిస్తున్నాడు

>చేతిలో కర్రా టార్చిలైటూ పట్టుకున్న ఒక సన్నటి ముసలాయన

>"ఎవరు నాన్నా ఆయన?" అని అడిగా

>"రాత్రి కాపలావాడు" అన్నాడు నాన్న

>"కాలనీ వాళ్ళంతా కలిసి డబ్బులిస్తారు"

>"రాత్రంతా కాలనీ చుట్టూ తిరుగుతుంటాడు"

>నేను ముసలాయన వైపు చూశా

>ఆయన నా వైపు చూశాడు

>చిన్నగా నవ్వాడు

>నోట్లో నాలుగంటే నాలుగే పళ్ళు

>"మీ అన్నయ్య బాగా ఈల వేస్తాడు బాబూ" అన్నాడు

>"నేనే జవాబిచ్చా"

>"నేనెప్పుడూ జవాబిస్తా"

>"నేనున్నానని జనానికి తెలియాలి కదా"

>"అదే నా డ్యూటీ"

>నాన్న నవ్వాడు

>నేను నవ్వలేదు

>లోపలికి పరిగెత్తి అన్నయ్యకి చెప్పా

>"నాకు తెలుసు" అన్నాడు అన్నయ్య ఏమీ పట్టనట్టు

>"అది కాపలావాడే అని నాకు ముందే తెలుసు"

>వాడికేం తెలీదు

>మే నెలలో దుప్పటి తల మీద కప్పుకుని పడుకున్నోడు వాడు

>ఇప్పుడు వాడు బ్యాంకు మేనేజరు

>ఇప్పటికీ రాత్రి పూట ఈల వెయ్యడు

>అడిగితే ఇరుగుపొరుగుకి ఇబ్బంది అంటాడు

❦

Leave a thought

What did this leave with you?

Thoughts wait unseen until we heart them. Hearted ones appear on the story page, newest first, under your name.