Thoughting.in
ENతె

Stories › Greentext › ఎర్ర మొన

Greentext · 1 minఎర్ర మొన

>నేను, తొమ్మిదేళ్ళు

>1995, సికింద్రాబాద్‌లో ఒక రైల్వే కాలనీ

>మా స్కూలు గేటు బయట ఒకతను తోపుడు బండి పెట్టుకుని ఉంటాడు

>అందరూ అతన్ని గేటు అంకుల్ అంటారు

>అతని దగ్గర దొరకనిది లేదు

>పార్లే-జీ చిన్న ప్యాకెట్, రూపాయి

>రంగురంగుల పాపిన్స్, మెలి తిప్పి తెరిచే రోల్

>లోపల క్రికెట్ కార్డు ఉండే బిగ్ ఫన్ బబుల్‌గమ్

>చింతపండు క్యాండీ, జీలకర్ర గోలీలు, గాజు సీసాలో ఆరెంజ్ మిఠాయిలు

>ఇంకా ఫాంటమ్

>ఫాంటమ్ అంటే చిన్న డబ్బాలో తియ్యటి సిగరెట్లు

>తెల్లటి పుల్లలు, చివర ఎర్రటి మొన

>అసలు కిక్ అంతా ఆ ఎర్ర మొనలోనే ఉంది

>రెండు వేళ్ళ మధ్య పట్టుకోవాలి

>ఏమీ రాకపోయినా గాల్లోకి ఊదాలి

>డిసెంబరు పొద్దున్న పొగమంచులో అచ్చం నిజమైనదానిలా కనిపిస్తుంది

>నేను, నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్ బబ్లూ

>రోజూ సాయంత్రం మూడూ నలభై ఐదుకి లాంగ్ బెల్ కొట్టగానే

>ఇద్దరికీ కలిపి ఒక ఫాంటమ్, రూపాయి

>డబ్బాలో ఐదు పుల్లలు

>గేటు దగ్గర హీరోల్లా నిలబడతాం

>బబ్లూ రజినీకాంత్ స్టైల్ చేస్తాడు

>పుల్లని పైకి ఎగరేసి నోటితో పట్టుకోవాలని తెగ ట్రై చేస్తాడు

>పదిలో తొమ్మిది సార్లు మిస్

>నేను మా మ్యాథ్స్ సార్ స్టైల్ చేస్తా

>ఆయన సైకిల్ స్టాండ్ వెనక దొంగచాటుగా సిగరెట్ తాగుతాడు

>లేని బూడిదని ఒక వేలితో టక్ టక్ అని దులుపుతాడు

>ఈ విషయంలో మా ఇద్దర్నీ మించినవాళ్ళు లేరు

>ఒక బుధవారం, మూడూ యాభై

>వేళ్ళ మధ్య పుల్ల పెట్టుకుని గేటు దగ్గర నిలబడ్డా

>కళ్ళు సగం మూసి, మ్యాథ్స్ సార్‌లా ఊదుతున్నా

>గేటు దగ్గర ఒక లూనా ఆగింది

>మడ్‌గార్డుకి సొట్ట ఉన్న బూడిద రంగు లూనా

>పెద్ద మామయ్య లూనా

>పెద్ద మామయ్య అంటే అమ్మ వాళ్ళ అన్నయ్య

>వేరే స్కూల్లో హిందీ టీచరు

>జీవితంలో నవ్వడం ఎరగడు

>ఆయన సొంత కొడుకులే ఆయన్ని చూస్తే వణికిపోతారు

>నా వైపు చూశాడు

>నా వేళ్ళ వైపు చూశాడు

>ఒక్క మాట కూడా అనలేదు

>లూనా స్టార్ట్ చేసి వెళ్ళిపోయాడు

>"ఎవర్రా అది?" అడిగాడు బబ్లూ

>"నా జీవితం ఇవాళ్టితో అయిపోయింది" అన్నా

>గుండెల్లో రైళ్ళు పరిగెడుతుంటే మెల్లగా ఇంటికి నడిచా

>సాక్ష్యం లేకుండా మిగిలిన రెండు పుల్లలూ దారిలోనే తినేశా

>తీరా ఇంటికి చేరేసరికి బూడిద రంగు లూనా అప్పటికే మా గేటు లోపల ఉంది

>హాల్లో

>కుర్చీలో పెద్ద మామయ్య

>అమ్మ నిలబడి ఉంది

>నాన్న నిలబడి ఉన్నాడు

>కిటికీ పక్కన పడక్కుర్చీలో తాతయ్య

>వంటింటి గుమ్మం దగ్గర నోటికి చెయ్యి అడ్డం పెట్టుకుని అమ్మమ్మ

>"చేతులు చూపించు" అన్నాడు పెద్ద మామయ్య సీరియస్‌గా

>చూపించా

>"వాసన చూడు" అన్నాడు అమ్మతో

>అమ్మ నా వేళ్ళు వాసన చూసింది

>"పంచదార" అంది

>"పంచదార!" అన్నాడు పెద్ద మామయ్య, అదేదో నేరం పేరైనట్టు

>"పిల్లలు అలవాటు పడాలనే దాన్ని తియ్యగా చేస్తారు"

>"ముందు తియ్యటిది, తర్వాత బీడీ, తర్వాత సిగరెట్టు, తర్వాత క్యాన్సరు"

>అమ్మమ్మ ఏడుపు మొదలుపెట్టింది

>అమ్మమ్మ ఏడుస్తోందని నేనూ ఏడుపు మొదలుపెట్టా

>"ఎక్కడ కొన్నావు?" అడిగాడు నాన్న

>"గేటు అంకుల్ దగ్గర" అన్నా ఏడుస్తూనే

>"రూపాయి"

>"చూపించు"

>జేబులో ఒక ఖాళీ డబ్బా ఉంది

>తీసి ఇచ్చా

>పెద్ద మామయ్య దాన్ని కోర్టులో సాక్ష్యంలా పైకెత్తి చూపించాడు

>అందరూ ఒకేసారి మాట్లాడుతున్నారు

>అప్పుడే తాతయ్య "ఇలా ఇవ్వు" అన్నాడు

>ఎవరికీ వినిపించలేదు

>ఈసారి గట్టిగా అన్నాడు

>"ఇలా ఇవ్వు"

>హాలు మొత్తం సైలెంట్ అయిపోయింది

>తాతయ్య నలభై ఏళ్ళు బీడీ తాగాడు

>పదకొండేళ్ళ కిందట నిమ్స్ డాక్టరు గట్టిగా అరిచాక మానేశాడు

>మానేసిన మొదటి సంవత్సరం ఆయన్ని భరించడం ఎవరి వల్లా కాలేదని అమ్మ చెప్తుంది

>డబ్బా తీసుకున్నాడు

>తెరిచాడు, ఖాళీ

>ముక్కు దగ్గర పెట్టుకుని వాసన చూశాడు

>"ఇంకా ఉన్నాయా?" అని నన్ను అడిగాడు

>లేవని తల అడ్డంగా ఊపా

>"రేపు రెండు కొను" అన్నాడు

>"నాన్నా!" అన్నాడు పెద్ద మామయ్య షాకై

>పెద్ద మామయ్య తాతయ్య కొడుకే, చెప్పడం మర్చిపోయా

>"అది పంచదారే రా రాము" అన్నాడు తాతయ్య తాపీగా

>"నువ్వే అన్నావుగా, పంచదార"

>"ఒకటి వాడికి, ఒకటి నాకు"

>చొక్కా జేబులోంచి రెండు రూపాయల నోటు తీశాడు

>అందరి ముందే నా చేతిలో పెట్టాడు

>పెద్ద మామయ్య లేచి విసురుగా లూనా దగ్గరికి వెళ్ళిపోయాడు

>రెండు ఆదివారాలు మా ఇంటి వైపు రాలేదు

>మరుసటి రోజు రెండు ఫాంటమ్‌లు కొన్నా

>సాయంత్రం ఆరింటికి తాతయ్య వరండాలో కూర్చున్నాడు

>ఒకప్పుడు బీడీతో కూర్చునే అదే చోట

>ఒక తెల్ల పుల్ల తీసుకున్నాడు

>పాత అలవాటు ప్రకారం రెండు వేళ్ళ మధ్య పట్టుకున్నాడు

>రోడ్డు వైపు చూశాడు

>గాల్లోకి ఊదాడు

>ఏమీ రాలేదు

>కళ్ళు మూసుకున్నాడు

>"పదకొండేళ్ళు" అన్నాడు తనలో తానే

>అప్పట్నుంచి రోజూ సాయంత్రం

>ఒక ఫాంటమ్ నాకు, ఒక ఫాంటమ్ తాతయ్యకి

>గేటు అంకుల్ రెండు పక్కన పెట్టి ఉంచడం మొదలుపెట్టాడు

>"పెద్దాయనకి" అంటూ ఇచ్చేవాడు

>బబ్లూకి కుళ్ళు, వాళ్ళ తాతయ్య ఇలాంటివేం చెయ్యడు

>తాతయ్య ఆ పుల్లల్ని ఎప్పుడూ తినలేదు

>చేత్తో పట్టుకునేవాడు

>ఊదేవాడు, అంతే

>ఆయన వేళ్ళ మధ్య పుల్ల మెత్తబడ్డాక నాకు ఇచ్చేసేవాడు

>మూడేళ్ళు తాతయ్య ఫాంటమ్‌లు నేనే తిన్నా

>వాటికి కొంచెం ఆయన వేళ్ళ రుచి ఉండేది

>విభూతి, న్యూస్‌పేపరు కలిసిన రుచి

>ఇప్పుడు ఫాంటమ్ దొరకట్లేదు

>పోయినేడు బేగంబజార్‌లో ఒక కొట్లో అలాంటిదే కనిపించింది

>తెల్ల పుల్లలు, ఎర్ర మొనలు

>ఒక డబ్బా కొన్నా

>ఇంకా తెరవలేదు

❦

Leave a thought

What did this leave with you?

Thoughts wait unseen until we heart them. Hearted ones appear on the story page, newest first, under your name.