Greentext · 1 minచీకట్లో పాట

>నేను, తొమ్మిదేళ్ళు

>1996 జనవరి, నర్సాపురం

>26న జెండా వందనం అయ్యాక సాయంత్రం స్కూల్ యాన్యువల్ డే

>నాలుగో తరగతి గ్రూప్ డాన్సు

>పాట "చిట్టి చిలకమ్మా"

>ఆంధ్రాలో ప్రతి పిల్లాడికీ వచ్చిన పాటే

>కానీ రాంబాబు సార్ దగ్గర డ్రమ్స్‌తో ఉన్న స్పెషల్ క్యాసెట్ ఉంది

>డాన్సు మాస్టరు డ్రాయింగ్ సారే

>ఆయనకి డాన్సు రాదు, చప్పట్లు మాత్రం వచ్చు

>"ఒకటి రెండు మూడు నాలుగు, తిరుగు, ఒకటి రెండు మూడు నాలుగు, కూర్చో"

>పన్నెండు మంది అమ్మాయిలు పువ్వులు, ఆరుగురు అబ్బాయిలు నెమళ్ళు

>నేను నెమలిని, వెనక వరస, ఎడమ వైపు

>నాకు ముందు వరసలో పువ్వు అవ్వాలని ఉండేది

>"మగపిల్లలు పువ్వులు అవ్వరు" అని సార్ తేల్చేశారు

>రెండు వారాలు రోజూ లాస్ట్ బెల్లు తర్వాత రిహార్సల్స్

>మూడు క్లాసుల మధ్య గోడలు మడతపెడితే అదే హాలు

>టేపు రికార్డరు హెడ్మాస్టరు గారి సొంతది, ఎర్ర లైటున్న ఫిలిప్స్

>ప్లే నొక్కే అధికారం రాంబాబు సార్ ఒక్కరికే

>రెండు వారాలు కలల్లో కూడా ఒకటి రెండు మూడు నాలుగే

>అసలు సమస్య వేషం

>కాస్ట్యూమ్ పేరెంట్సే చేయించాలని స్కూలు చెప్పింది

>నెమలి అంటే నీలం చొక్కా, ఈకలు

>జనవరిలో నర్సాపురంలో ఈకలు ఎక్కడ దొరుకుతాయి

>అమ్మ ఒక రోజంతా ఆలోచించింది

>తర్వాత తన స్టీలు ట్రంకు పెట్టె తెరిచి ఒక చీర బయటికి తీసింది

>నీలం ఆకుపచ్చ పట్టుచీర, బంగారు అంచు

>దాన్ని ఫోటోల్లోనే చూశా, అమ్మ పెళ్ళి రిసెప్షన్ ఫోటోల్లో

>"అమ్మా, అది నీ చీర కదా" అన్నా భయంగా

>"ఎవరి చీరో నాకు తెలుసులే" అంది అమ్మ

>కత్తెర పెట్టి కత్తిరించేసింది

>అది చూస్తుంటే నా కడుపులో ఏదో మెలిపెట్టినట్టయింది

>ఒంటి భాగంతో నీలం చొక్కా కుట్టింది

>బంగారు అంచు, ఆకుపచ్చ కొంగుతో తోక

>గట్టిగా నిలబడటానికి లోపల తాతయ్య ఛాతీ ఎక్స్‌రే షీట్లు పెట్టింది

>ఆకుపచ్చ ముక్కలతో గుండ్రటి కళ్ళు

>మూడు రాత్రులు ఉషా మెషిన్ పెడల్ చప్పుడు అర్ధరాత్రిదాకా

>కుడుతూ అమ్మ ఏదో పాడుతోంది, చాలా మెల్లగా, పెదాల్లోనే

>అమ్మ పాడటం నేనెప్పుడూ వినలేదు

>నేను చూస్తున్నానని తెలియగానే ఆపేసింది

>"పడుకో" అంది

>యాన్యువల్ డే రానే వచ్చింది

>ఊరు ఊరంతా గ్రౌండులోనే

>సిమెంటు ప్లాట్‌ఫారం మీద షామియానా, వెదురు బొంగులకి కట్టిన ట్యూబులైట్లు

>ఐదు నిమిషాలకోసారి కూసే మైకు

>చెల్లిని ఒళ్ళో పెట్టుకుని అమ్మ మూడో వరసలో

>మిగతా నాన్నలతో కలిసి నాన్న వెనకాల నిలబడి ఉన్నాడు

>అమ్మమ్మ ఇది చూడటానికే పాలకొల్లు నుంచి బస్సులో వచ్చింది

>ఎమ్మార్వో గారి ఉపన్యాసం అయ్యాక పదకొండో ఐటెం మాదే

>ముందు పువ్వులు, వెనక నెమళ్ళు, పొజిషన్లో నిలబడ్డాం

>తీగకి వేలాడదీసిన రెండు దుప్పట్లే తెర

>తెర లాగారు, రాంబాబు సార్ ప్లే నొక్కారు, ఎర్ర లైటు వెలిగింది

>పాట మొదలైంది

>ఒకటి రెండు మూడు నాలుగు, తిరుగు

>అంతే

>అన్నీ ఆగిపోయాయి

>ట్యూబులైట్లు ఆరిపోయాయి, మైకు ఆగిపోయింది

>ఆవు నిట్టూర్చినట్టు ఒక శబ్దం చేసి టేపు ఆగిపోయింది

>కరెంటు పోయింది

>నర్సాపురంలో రోజూ ఏడింటికి కరెంటు పోతుందని అందరికీ తెలుసు

>కానీ ఎవరికీ గుర్తు లేదు

>హెడ్మాస్టరు రూములో జనరేటరు ఉంది, ఎవరో తాడు లాగుతున్నారు

>అది దగ్గి ఆగిపోయింది, మళ్ళీ దగ్గింది

>కటిక చీకటి

>పువ్వుల ఊపిరి కూడా వినిపిస్తోంది

>ఒక పువ్వు ఏడుపు మొదలుపెట్టింది

>అమ్మ పెళ్ళిచీర కట్టుకుని, తాతయ్య ఊపిరితిత్తుల తోకతో చీకట్లో నిలబడి ఉన్నా

>నాకూ ఏడుపొచ్చేస్తోంది

>అప్పుడే జనంలోంచి, మూడో వరసలోంచి

>ఒక గొంతు

>"చిట్టి చిలకమ్మా, అమ్మ కొట్టిందా"

>సరిగ్గా టేపు ఆగిన చోటు నుంచే

>మరీ గట్టిగా కాదు, మరీ మెల్లగా కాదు

>రేడియోలో వచ్చినంత స్పష్టంగా

>చీకట్లో అందరూ ఆ వైపు తిరిగారు, ఏం కనిపించట్లేదు, వినిపిస్తోంది అంతే

>ఆ గొంతు నాకు తెలుసు

>మూడు రాత్రులు ఉషా మెషిన్ చప్పుడు మధ్యలో విన్న గొంతు

>రాంబాబు సార్ టేపు రికార్డరు పక్కన నోరు వెళ్ళబెట్టి నిలబడ్డారు

>అంతలోనే తేరుకుని చప్పట్లు మొదలుపెట్టారు

>ఒకటి రెండు మూడు నాలుగు

>మేం చీకట్లోనే డాన్సు చేశాం

>వెనకాల ఎవరో స్కూటరు హెడ్‌లైటు వేశారు

>తర్వాత ఇంకోటి, ఒక బజాజ్ చేతక్, ఒక టార్చి, ఇంకో టార్చి

>నాన్నలంతా తమ స్కూటర్లని స్టేజీ వైపు తిప్పి లైట్లు వేశారు

>వాళ్ళలో నాన్న తెల్ల చొక్కా కనిపిస్తోంది

>అమ్మ ఆపలేదు, రెండు చరణాలూ పూర్తిగా పాడింది

>చివర్లో సార్ నేర్పినట్టే తిరిగి నా తోక విప్పా

>హెడ్‌లైట్ల వెలుగుకి ఎక్స్‌రే షీట్లు మెరిశాయి, ఆకుపచ్చ కళ్ళు తళుక్కుమన్నాయి

>గ్రౌండంతా చప్పట్లు

>సరిగ్గా అప్పుడే జనరేటరు స్టార్ట్ అయింది, ట్యూబులైట్లు వెలిగాయి

>పాడింది ఎవరో అందరికీ కనిపించేసింది

>అమ్మ టక్కున కూర్చుని చెల్లిని మొహానికి అడ్డం పెట్టుకుంది

>ఆశ్చర్యపోనిది అమ్మమ్మ ఒక్కతే

>తర్వాత బస్టాండులో అమ్మమ్మని అడిగా

>"అమ్మకి పాట వచ్చా?"

>"పెళ్ళికి ముందు విజయవాడ రేడియోలో పాడేది" అంది అమ్మమ్మ

>"ప్రతి గురువారం, ముందు పిల్లల ప్రోగ్రాంలో, తర్వాత మహిళల ప్రోగ్రాంలో"

>"పెళ్ళయ్యాక మానేసింది"

>"ఎందుకు?"

>చెల్లికి వేరుశనగ కాయలు కొంటున్న అమ్మ వైపు చూసింది అమ్మమ్మ

>జవాబు చెప్పలేదు

>"మళ్ళీ పాడమని అడుగు" అంది అంతే

>ఆ రోజు అడగలేదు

>నాకు తొమ్మిదేళ్ళు, ఇంకా నెమలినే

>ఇంటికొచ్చాక అమ్మ నెమలి వేషం మడతపెడుతోంది

>నీలం చొక్కా, బంగారు తోక

>చీర ఉన్న చోటే ట్రంకు పెట్టెలో మళ్ళీ పెడుతోంది

>అలా పెడుతూ, పెదాల్లోనే, చాలా మెల్లగా

>ఇంకా పాడుతూనే ఉంది..