Kids · 1 minకాకులు, పాము

అనగనగా ఒక రాజుగారి కోట తోటలో ఒక పెద్ద పాత మర్రిచెట్టు ఉండేది. దాని కొమ్మలు పైకి పైకి, చుట్టూ చుట్టూ పరుచుకుని ఉండేవి. ఆకులు ఆకాశాన్ని తాకే అతి పై కొమ్మ మీద రెండు కాకులు గూడు కట్టుకున్నాయి. వాటి పేర్లు కాకా, కాకీ. ఆ ఊరు మొత్తంలో వాటి కంటే హడావుడిగా తిరిగే కాకులు ఇంకెక్కడా లేవు.

అదే చెట్టు మొదట్లో, వేళ్ళ మధ్య ఒక చీకటి తొర్రలో ఒక పెద్ద నల్ల పాము ఉండేది. అది సోమరిది, అత్యాశ కలది. తన చెట్టు పైనే ఏదైనా సులువుగా దొరుకుతుందనిపిస్తే, తిండి కోసం దూరం వెళ్ళేది కాదు.

ఒక వసంతకాలం కాకీ మూడు గుడ్లు పెట్టింది. చిన్నగా, లేత నీలి రంగులో, చుక్కలతో. మర్నాడు పొద్దున్నే పాము చెట్టు కాండం చుట్టూ గుండ్రంగా తిరుగుతూ మెల్లగా పైకి ఎక్కడం కాకులు చూశాయి. దాని కళ్ళు గూటి మీదే ఉన్నాయి.

కాకా, కాకీ గొంతెత్తి కావు కావుమని అరుస్తూ దాని మీదికి దూకాయి. రెక్కలతో దాని తల మీద కొట్టాయి. చివరికి అది జారి తన తొర్రలోకి వెళ్ళిపోయింది. కానీ మర్నాడు మళ్ళీ వచ్చింది. ఆ మర్నాడు కూడా. ప్రతిసారీ కాకులు దాన్ని కిందికి తరిమేవి. ప్రతిసారీ అవి ఇంకొంచెం అలసిపోయేవి. ప్రతిసారీ పాము ఇంకొంచెం పైకి వచ్చేది.

"ఇలా ఎల్లకాలం చేయలేం" అంది కాకీ ఆ రాత్రి, గుడ్ల మీద కూర్చుని. "ఏదో ఒక రోజు మనం తిండి కోసం వెళ్ళాలి. అప్పుడు అది కాచుకుని ఉంటుంది." "అది మనిద్దరి కంటే పెద్దది. దానితో పోరాడలేం. గుడ్లను వేరే చోటికి తీసుకెళ్ళలేం. ఏం చేయాలి?" అంది కాకా.

"మన కంటే తెలివైన వాళ్ళను అడగొచ్చు" అంది కాకీ. అందుకే పొద్దున కాకీ గుడ్ల దగ్గరే ఉంది. కాకా కోట కొలను దగ్గరికి ఎగిరి వెళ్ళింది. అక్కడ వంద సంవత్సరాలుగా కూర్మం అనే ఒక ముసలి తాబేలు ఉంటోంది.

కూర్మం కళ్ళు సగం మూసుకుని కథంతా వింది. తర్వాత ఇలా అంది: "పామును మీ ముక్కులతో ఓడించలేరు. కానీ మీరు కాకులు. తెలివైనవాళ్ళు. ఎక్కడికి కావాలంటే అక్కడికి ఎగురుతారు. మెరిసే వస్తువు ఎత్తుకెళ్ళిన కాకి వెనక మనుషులు ఎప్పుడూ పరుగెత్తుతారు. ఇప్పుడు చెప్పు. పొద్దున్నే ఈ కొలనులో ఎవరు స్నానం చేయడానికి వస్తారు?"

"రాణిగారు, కోటలోని స్త్రీలు. వాళ్ళ నగలను మెట్ల మీద పెడతారు" అంది కాకా. "అయితే విను" అని కూర్మం ఏం చేయాలో చెప్పింది.

మర్నాడు పొద్దున రాణిగారు, ఆమె చెలికత్తెలు ఎప్పటిలాగే కొలను దగ్గరికి వచ్చారు. గాజులు, చెవి కమ్మలు, హారాలు తీసి, మెట్ల మీద ఒక పట్టు వస్త్రం మీద పెట్టి, నవ్వుకుంటూ చల్లటి నీళ్ళలోకి దిగారు. మెట్ల దగ్గర ఇద్దరు కాపలావాళ్ళు తమ పొడవాటి కర్రల మీద ఆనుకుని సగం నిద్రలో నిలబడ్డారు.

కాకీ నల్లటి బాణంలా కిందికి దూసుకొచ్చింది. ఆ వస్త్రం మీద ఉన్న అన్నిటికంటే అందమైన హారాన్ని ముక్కుతో పట్టుకుంది. మధ్యలో పచ్చని రాయి ఉన్న పొడవాటి బంగారు గొలుసు అది. దాన్ని పట్టుకుని గొంతెత్తి అరుస్తూ ఎగిరిపోయింది. "కాకి! కాకి రాణిగారి హారం ఎత్తుకెళ్ళింది!" అని అరిచారు చెలికత్తెలు. కాపలావాళ్ళు ఉలిక్కిపడి లేచి పరుగు తీశారు.

కాకీ వేగంగా ఎగరలేదు. కిందగా, మెల్లగా ఎగిరింది. ఇంటి కప్పు మీంచి గోడ మీదికి, గోడ మీంచి చెట్టు మీదికి. కాపలావాళ్ళకు అందనంత దూరంలో, కానీ కనుమరుగు కానంత దగ్గరలో. వెనకాల కాపలావాళ్ళు రొప్పుతూ, కర్రలు ఊపుతూ తోట గుండా, గుర్రపుశాల చుట్టూ పరుగెత్తారు. చివరికి కాకీ ఆ పాత మర్రిచెట్టు దగ్గరికి వచ్చింది. వేళ్ళ దగ్గరికి దిగి, బంగారు హారాన్ని ఆ చీకటి తొర్రలోకి జారవిడిచింది. తర్వాత ఎగిరి ఆకుల్లోకి వెళ్ళిపోయింది.

కాపలావాళ్ళు పరుగున వచ్చారు. "అందులోకి వెళ్ళింది! ఆ కన్నంలోకి!" అన్నాడు ఒకడు. హారం కోసం తన పొడవాటి కర్రను తొర్రలోకి పెట్టి కెలికాడు. లోపల నుంచి బుసలు కొడుతూ ఒక పెద్ద నల్ల పాము బయటికి వచ్చింది. దానికి చాలా కోపం వచ్చింది, చాలా ఆశ్చర్యం కూడా వేసింది. "పాము!" అని అరిచారు కాపలావాళ్ళు. "తరమండి! దూరంగా తరమండి!" కర్రలతో నేల మీద దబదబా కొడుతూ వాళ్ళు ఎంత గట్టిగా అరిచారంటే, పాము తొర్ర వదిలి, తోట దాటి, కోట గోడ దాటి, కొండల వైపు శక్తి కొద్దీ పారిపోయింది. వాళ్ళు దాన్ని నది దాకా తరిమారు. నది అవతలి ఒడ్డు చేరేదాకా అది ఆగలేదు.

తర్వాత కాపలావాళ్ళు తొర్రలోంచి బంగారు హారాన్ని బయటికి తీసి, తుడిచి, గర్వంగా రాణిగారికి తీసుకెళ్ళారు. రాణిగారు ఒక్కొక్కరికీ ఒక వెండి నాణెం ఇచ్చారు.

ఆ పాము ఇంకెప్పుడూ కోట తోటకు తిరిగి రాలేదు. నది అవతల రాళ్ళ మధ్య, ఏ కాకికీ దగ్గర కాని చోట కొత్త ఇల్లు చూసుకుంది. కొన్ని వారాల తర్వాత మర్రిచెట్టు పై కొమ్మ మీద మూడు లేత నీలి గుడ్లు పగిలాయి. వాటిలోంచి మూడు చిన్న, గోల చేసే, బాగా ఆకలి మీదున్న కాకి పిల్లలు బయటికి వచ్చాయి.

కాకా, కాకీ ధన్యవాదాలు చెప్పడానికి ముసలి కూర్మానికి ఒక పెద్ద మామిడిపండు తీసుకెళ్ళాయి. కూర్మం ఒక్క మాటే అంది: "ఈసారి ముందే అడగండి."

అందుకే పెద్దలు అంటారు: బలం చేయలేని పనిని తెలివైన ఉపాయం చేస్తుంది. కష్టం మనకంటే పెద్దదైనప్పుడు, మనకంటే తెలివైన వాళ్ళను అడగడం సిగ్గుపడాల్సిన విషయం కాదు.