Kids · 1 minనీలి నక్క

అనగనగా చండరవుడనే ఒక నక్క ఉండేది. దానికి ఎప్పుడూ ఆకలే. ఒక సాయంత్రం దాని ముక్కు దాన్ని అడవి దాటించి ఒక ఊళ్ళోకి తీసుకెళ్ళింది. ఊరి కుక్కలు వెంటనే వాసన పట్టేశాయి. భౌ! భౌ! నక్క పరుగో పరుగు. ఈ సందులోంచి ఆ సందులోకి, చివరికి ఒక గోడ దూకి ఒక రంగుల వాడి పెరట్లో పడింది.

పెరడు మధ్యలో ఒక పెద్ద నీలి రంగు తొట్టె ఉంది, చీరలకు రంగు అద్దేది. చండరవుడు దాన్ని చూసేసరికే ఆలస్యమైపోయింది. డబుక్. చెవుల చివరి దాకా లోపలికి.

బయటికి వచ్చేసరికి కుక్కలు వెళ్ళిపోయాయి. ఒళ్ళు విదిలించుకుని, కాళ్ళ వైపు చూసుకుని, నోరెళ్ళబెట్టింది. ఒళ్ళంతా నీలం. కొంచెం కాదు. ముక్కు నుంచి తోక చివరి దాకా, నెమలి ఈక లాంటి మెరిసే నీలం.

నెమ్మదిగా అడవికి తిరిగొచ్చింది. మొదట చూసిన జింక నోట్లో గడ్డి జారవిడిచింది. కోతులు ఊగడం మర్చిపోయాయి. సింహం కూడా ఒక అడుగు వెనక్కి వేశాడు. నీలి రంగు జంతువుని ఎవరూ ఎప్పుడూ చూడలేదు.

వాళ్ళ మొహాలు చూడగానే చండరవుడికి ఒక ఆలోచన వచ్చింది. ఒక పెద్ద బండ ఎక్కి, గంభీరమైన గొంతుతో అంది. "భయపడకండి. దేవతలు నాకు నీలి రంగు పూసి, మీకు రాజుగా ఆకాశం నుంచి పంపించారు."

జంతువులన్నీ నమ్మేశాయి. ఎందుకు నమ్మవు? ఆ రంగు ఇంకెవరికి ఉంటుంది? తియ్యటి పళ్ళు, మెత్తటి ఆకుల పరుపు, చల్లటి నీడ, అన్నీ దానికే. సింహం తాటాకుతో విసిరాడు. ఏనుగు వీపు మీద ఎక్కించుకుని తిప్పింది. చండరవుడికి గర్వం తలకెక్కింది. ఎంతంటే, మిగతా నక్కల్ని దూరంగా పంపించేసింది. "రాజు మామూలు నక్కలతో కనిపించకూడదు" అంది.

చాలా రోజులు అంతా బాగానే జరిగింది. ఆ తర్వాత పున్నమి రాత్రి వచ్చింది.

దూరంగా కొండ మీద మిగతా నక్కలన్నీ కలిసి కూర్చుని, పెద్ద గుండ్రటి చందమామ వైపు ముక్కులెత్తి పాడటం మొదలుపెట్టాయి. ఊ ఊ ఊ! ఊఊఊఊ! అది నక్కల పాటల్లోకెల్లా పాత పాట. అది విని నోరు మూసుకుని ఉండే నక్క ఈ ప్రపంచంలోనే లేదు.

చండరవుడు ప్రయత్నించింది. పెదాలు బిగించింది. ముక్కు మూసుకుంది. మామిడిపళ్ళ గురించి ఆలోచించింది. లాభం లేదు. నీలి ముక్కు పైకి లేచింది, అందరికంటే పెద్ద ఊఊఊఊఊ బయటికొచ్చింది.

అడవంతా నిశ్శబ్దం. జింకలు కోతుల వైపు చూశాయి. కోతులు సింహం వైపు చూశాయి. "ఇది ఆకాశం రాజు కాదు" అన్నాడు సింహం నెమ్మదిగా. "ఏదో తొట్టెలో పడ్డ నక్క."

ఒక్క క్షణం నిశ్శబ్దం, ఆ తర్వాత అడవంతా పగలబడి నవ్వింది. నెమళ్ళు నవ్వాయి, చిలుకలు నవ్వాయి, ఏనుగు అయితే నవ్వీ నవ్వీ కూలబడిపోయింది. చండరవుడు నది దాకా పరిగెత్తి, మళ్ళీ మామూలు గోధుమ రంగు నక్క అయ్యేవరకూ రుద్దుకుని రుద్దుకుని స్నానం చేసింది.

తర్వాత కొంచెం సిగ్గుపడుతూ కొండ ఎక్కి, మిగతా నక్కల పక్కన కూర్చుంది. అవి జరిగి దానికి చోటిచ్చాయి. తర్వాతి పున్నమికి, అది వాటితో కలిసి సంతోషంగా పాడింది, తనలాగే.