Greentext · 1 minరెండొందల తొంభై ఐదు

>నేను, ఎనిమిదేళ్ళు

>సంక్రాంతి వస్తోంది

>అంటే చుట్టాలు

>అంటే డబ్బులు

>ప్రతి ఏడాదీ ఇదే తంతు

>మావయ్య కాళ్ళకి దండం పెట్టాలి

>మావయ్య నా తల మీద చెయ్యి పెడతాడు

>పది రూపాయలు చేతిలో పెడతాడు

>కొంతమంది మావయ్యలు ఐదే ఇస్తారు

>కాకినాడలో ఒక మావయ్య ఉన్నాడు, ఆయన ఏకంగా ఇరవై ఇస్తాడు

>అందుకే నాకు అందరికంటే ఇష్టమైన మావయ్య ఆయనే

>ఈసారి మాత్రం నా దగ్గర ఒక ప్లాను ఉంది

>బస్టాండు దగ్గర బొమ్మల కొట్లో

>ఒక రిమోట్ కంట్రోల్ కారు ఉంది

>ఎర్ర రంగుది

>రిమోట్‌కి పొడవాటి వైరు కూడా ఉంటుంది

>డబ్బా మీద అతికించిన కాగితం మీద ధర రాసి ఉంది

>రెండొందల తొంభై ఐదు రూపాయలు

>దాన్ని పదకొండు సార్లు వెళ్ళి చూశా

>కొట్టువాడికి పదకొండు సార్లూ చెప్పా

>"అది అట్టే పెట్టు, నేను వస్తా"

>ప్రతిసారీ వాడు నవ్వుతాడు

>మొత్తానికి సంక్రాంతి వచ్చింది

>చుట్టాలు దిగారు

>నేను కజిన్స్‌తో ఆడుకోడానికి కూడా వెళ్ళలేదు

>గుమ్మం దగ్గరే కాపలా కాసినట్టు నిలబడ్డా

>ఎవరు లోపలికొస్తే వాళ్ళ కాళ్ళకి దండం

>నాకు తెలీని వాళ్ళకి కూడా

>ఒకాయన పాల ప్యాకెట్లు వెయ్యడానికి వచ్చాడు

>ఆయన కాళ్ళకీ దండం పెట్టేశా

>అమ్మ నన్ను వెనక్కి లాగింది

>"ఆయన పాలవాడురా" అంది నవ్వాపుకుంటూ

>అయినా ఆయన రెండు రూపాయలు ఇచ్చాడు

>మొదటి రోజు సాయంత్రానికి లెక్కపెట్టా

>గదిలో, తలుపేసుకుని

>అరవై ఐదు రూపాయలు

>రెండో రోజు ఇంకా బాగుంది

>నాన్న వైపు చుట్టాలు వచ్చారు

>వాళ్ళేమో డబ్బున్న వైపు

>ఇరవై, ఇరవై, పది, పది, యాభై

>ఆ యాభై ఇచ్చింది నేనెప్పుడూ చూడని ఒక అత్తయ్య

>"ఎంత ముద్దొస్తున్నాడో" అంది మురిపెంగా

>"థాంక్యూ అత్తయ్యా" అన్నా చాలా ముద్దుగా

>రాత్రికి మళ్ళీ లెక్కపెట్టా

>నూట తొంభై

>మూడో రోజు కనుమ, ఆవులు, ముగ్గులు, ఒకటే హడావుడి

>మూడో రోజు ఎవరూ డబ్బులివ్వరు

>అయినా వదలకుండా ప్రయత్నించా

>తాతయ్య పది ఇచ్చాడు

>"చాల్లే, వెళ్ళి ఆడుకో" అన్నాడు

>రెండొందలు

>చుట్టాలు ఒక్కొక్కరూ బయల్దేరుతున్నారు

>గడప మీద కూర్చుని మళ్ళీ లెక్కపెట్టా

>రెండొందలు

>ఎందుకైనా మంచిదని ఇంకోసారి లెక్కపెట్టా

>రెండొందలే

>ఇంకా తొంభై ఐదు తక్కువ

>దీని గురించి తెగ ఆలోచించా

>నాకేమో ఎనిమిదేళ్ళు, తొంభై ఐదంటే చాలా పెద్ద మొత్తం

>అమ్మ దగ్గరికెళ్ళా

>పెద్ద పెద్ద గిన్నెలు తోముతోంది

>"అమ్మా, తొంభై ఐదు రూపాయలివ్వవా" అన్నా

>కనీసం తిరిగి కూడా చూడలేదు

>"దేనికి?" అంది

>"కారు కోసం"

>"ఏం కారు?"

>కారు గురించి మొత్తం పూసగుచ్చినట్టు చెప్పా

>వైరు, ఎర్ర రంగు, కొట్టువాడు, అన్నీ

>అప్పుడు తిరిగి చూసింది

>"నువ్వు పోగేసిన డబ్బులు నాకివ్వు" అంది

>"నీకోసం జాగ్రత్తగా దాచిపెడతా"

>"కారు సంగతి తర్వాత చూద్దాం"

>నాకు ఇవ్వాలని అస్సలు లేదు

>కానీ అమ్మ రెండోసారి అడగదు కదా

>రెండొందలూ మొత్తం తీసేసుకుంది

>చీర కొంగులో మడిచి ముడేసుకుంది

>"జాగ్రత్తగా దాచిపెడతాలే" అని మళ్ళీ అంది

>ఒక రోజు ఆగా

>ఒక వారం ఆగా

>కారు గురించి అడిగా

>"తర్వాత" అంది అంతే

>స్కూళ్ళు తెరిచారు

>కొత్త నోటు పుస్తకాలు వచ్చాయి

>కొత్త షూస్ కూడా వచ్చాయి, పాతవాటికి బొక్క పడింది మరి

>ఆ షూస్ వేసుకుని స్కూలుకెళ్ళా

>నా ఫ్రెండు శ్రీను "కొత్త షూసా?" అన్నాడు

>"అవును, రెండొందల రూపాయలు" అన్నా

>"బాబోయ్, చాలా ఎక్కువ" అన్నాడు

>"తెలుసు" అన్నా నీరసంగా

>ఆ తర్వాత మళ్ళీ ఆ బొమ్మల కొట్టుకి వెళ్ళలేదు

>సైకిల్ మీద ఆ కొట్టు ముందు నుంచి వెళ్ళేటప్పుడు

>అవతలి వైపు తల తిప్పుకునేవాణ్ణి

>కొట్టువాడు కూడా నన్ను పిలవలేదు

>చాలా ఏళ్ళ తర్వాత అమ్మని దీని గురించి అడిగా

>నవ్వేసి అంది

>"ఏ రెండొందలురా?"

>ఆ నంబరు మాత్రం నాకు ఇప్పటికీ పక్కాగా గుర్తుంది

>రెండొందల తొంభై ఐదు

>మొదట తొంభై ఐదు తక్కువ

>తర్వాత రెండొందలు తక్కువ