Greentext · 1 minస్టాంపు కింద

>నేను, పన్నెండేళ్ళు

>తొంభై ఆరు, విజయవాడ, బస్టాండ్ వెనకాల ఒక కాలనీ

>మా క్లాసులో ప్రతివాడూ ఏదో ఒకటి సేకరిస్తుంటాడు

>మొదట్లో అగ్గిపెట్టె లేబుళ్ళు

>రోడ్డు మీద కిందికే చూస్తూ నడుస్తాం

>టీ కొట్టు దగ్గర, బస్ స్టాప్ దగ్గర పడేసిన ఖాళీ అగ్గిపెట్టెలు

>పైన ఉన్న లేబుల్ చింపి జేబులో వేసుకోవడం

>షిప్ బ్రాండ్, చీతా ఫైట్, హోమ్‌లైట్, టెక్కా, ఏరోప్లేన్

>కేరళ, శివకాశి వైపు లేబుళ్ళు అరుదు

>మా క్లాసు గోపీగాడి దగ్గర ఎర్ర ఆకాశం ముందు పులి లేబుల్ ఉంది

>ఇరవై లేబుళ్ళు ఇచ్చినా అది ఇవ్వడు

>నా దగ్గర నూట పన్నెండు లేబుళ్ళు, అన్నం మెతుకులతో ఒక నోటు పుస్తకంలో అంటించినవి

>ఆ పుస్తకం కాస్త వాసన కొడుతుంది కూడా

>ఏడో తరగతికి వచ్చేసరికి అందరూ స్టాంపుల వైపు మళ్ళారు

>స్టాంపులంటే సీరియస్ వ్యవహారం

>హిగిన్‌బోథమ్స్‌లో పద్దెనిమిది రూపాయల ఫిలాటెలీ ఆల్బమ్

>ట్వీజర్స్, వేళ్ళతో ముట్టుకోకూడదు

>నా దగ్గర ఉన్నవన్నీ ఇండియా స్టాంపులే

>గాంధీ, నెహ్రూ, పులి, నెమలి

>గోపీ దగ్గర హంగరీ స్టాంపు, క్యూబా స్టాంపు ఉన్నాయి

>ఎవడు రాజో తేల్చేవి ఆ ఫారిన్ స్టాంపులే

>అమ్మమ్మ మా ఇంట్లోనే ఉంటుంది

>తాతయ్య రెండేళ్ళ కిందట పోయాడు

>ఆయన రైల్వేలో పని చేసేవాడు, ఎన్నో ఊళ్ళు తిరిగాడు

>అటక మీద ఆయన ట్రంకు పెట్టె ఉంది

>తగరపుది, నీలం రంగు, మీద తెల్ల అక్షరాలతో ఆయన పేరు

>అమ్మమ్మ దాన్ని ఎప్పుడూ తెరవదు

>ఒక ఆదివారం ధైర్యం చేసి అడిగా

>"అమ్మమ్మా, తాతయ్య పెట్టెలో ఉత్తరాలు ఉన్నాయా?"

>"ఎందుకు?" అంది సంశయంగా

>"స్టాంపుల కోసం"

>కాసేపు ఆలోచించింది

>"స్టాంపులు తీసుకో. ఉత్తరాలు ముట్టుకోకు. స్టాంపులు మాత్రమే" అంది

>నాన్న సాయంతో పెట్టె కిందికి దించా

>లోపల ఫైళ్ళు, ఒక టార్చి లైటు, ఒక శాలువా

>వాటి కింద ఎర్ర దారంతో కట్టిన ఒక కట్ట

>ఉత్తరాలు

>పసుపు రంగుకి తిరిగిన తెల్ల కవర్లు, అన్నీ ఒకటే చేతిరాత

>తాతయ్య చేతిరాత

>అమ్మమ్మకి రాసినవి, పెళ్ళి కాకముందు

>యాభై ఎనిమిది, యాభై తొమ్మిది

>ఝాన్సీ నుంచి, ఇటార్సీ నుంచి, నేనెప్పుడూ వినని ఊళ్ళ నుంచి

>ఆ కట్ట వైపు ఒక్కసారి చూసి అమ్మమ్మ వంటింట్లోకి వెళ్ళిపోయింది

>"స్టాంపులు మాత్రమే" అని అక్కడి నుంచే మళ్ళీ అరిచింది

>గోపీ దగ్గర పద్ధతి నేర్చుకున్నా

>చింపకూడదు, ఆవిరి పట్టాలి

>చిన్న గిన్నెలో నీళ్ళు మరిగించా

>కవరుని ఆవిరి మీద పట్టుకోగానే స్టాంపు మూల మెత్తబడింది

>ట్వీజర్స్‌తో మెల్లగా లేపా

>మొదటిది శుభ్రంగా ఊడి వచ్చింది

>పదిహేను నయా పైసల స్టాంపు, గోధుమ రంగుది

>దాని కింద

>స్టాంపు అంటించిన చోట

>ఏదో రాసి ఉంది

>పెన్సిల్‌తో, చీమంత అక్షరాలతో, తెలుగులో

>"సరళా, ఝాన్సీ బజార్లో ఒక ఆకుపచ్చ చీర చూశా, నువ్వే గుర్తొచ్చావు"

>సరళ మా అమ్మమ్మ పేరు

>ట్వీజర్స్ కింద పెట్టేశా

>రెండోది తీశా

>దాని కింద కూడా చిన్న పెన్సిల్ అక్షరాలు

>"ఇక్కడికొచ్చి మూడో నెల, అన్నీ గోధుమ రొట్టెలే, నీ పులుసు గుర్తొస్తోంది"

>మూడోది

>"ఇన్ని ఉత్తరాలు రాస్తున్నానని మీ నాన్నకి చెప్పకు"

>నాలుగోది

>"ఇది చదివే సరికి స్టాంపు ఊడిపోయి ఉంటుంది, నువ్వు నా గురించే ఆలోచిస్తూ ఉంటావు"

>అక్కడ ఆగిపోయా

>వంటింట్లో ఏ చప్పుడూ లేదు

>కుక్కర్ విజిల్ వేసి చాలాసేపైంది

>కవర్లు పట్టుకుని వంటింట్లోకి వెళ్ళా

>"అమ్మమ్మా, స్టాంపుల కింద ఏదో రాసి ఉంది"

>పీట మీద కూర్చుని ఉంది, వంట చెయ్యట్లేదు

>"ఏం రాసుంది?" అడిగింది

>మూల ఖాళీ అయిన మొదటి కవరు చేతికిచ్చా

>కళ్ళజోడు పెట్టుకోలేదు

>దూరంగా పట్టుకుంది, మళ్ళీ దగ్గరగా

>పెదాలు కదుపుతూ చదివింది

>"ఆకుపచ్చ చీర" అంది

>చాలాసేపు ఇంకేమీ మాట్లాడలేదు

>"నేనెప్పుడూ స్టాంపులు తీయలేదురా. స్టాంపులు ఎందుకు తీస్తాను?" అంది మెల్లగా

>"ఆయన ఎప్పుడూ ఏమీ చెప్పలేదు. ముప్పై నాలుగేళ్ళు ఒక్క ముక్క చెప్పలేదు"

>కవరు నా చేతికి తిరిగిచ్చింది

>"అన్నీ తియ్యి. మెల్లగా, చింపకుండా" అంది

>ఆ ఆదివారం నలభై ఒక్క స్టాంపులు ఆవిరి పట్టి తీశా

>ప్రతి దాని కింద ఒక లైను, కొన్నింటి కింద రెండు

>ఒక్కొక్కటీ అమ్మమ్మకి చదివి వినిపించా

>నోటికి చెయ్యి అడ్డం పెట్టుకుని పీట మీదే కూర్చుని వింది

>అప్పుడప్పుడు నవ్వింది

>ఒకసారి ఒక ఉత్తరాన్ని "అబద్ధాలకోరు" అని తిట్టింది

>ఒకసారి లేచి దేవుడి గదిలోకి వెళ్ళి మళ్ళీ వచ్చి కూర్చుంది

>ఆఖరి కవరు అరవైలోది, పెళ్ళికి సరిగ్గా ముందుది

>దాని స్టాంపు కింద ఒక్కటే లైను

>"ఇంకో నెల పోతే నీకు స్టాంపులతో పని ఉండదు"

>నలభై ఒక్క స్టాంపులూ నా ఆల్బమ్‌లో పెట్టుకున్నా

>ఆ గోధుమ రంగు పదిహేను నయా పైసల స్టాంపు కోసం గోపీ తన క్యూబా స్టాంపు ఇస్తానన్నాడు

>ఇవ్వనన్నా

>గోపీకి ఏమీ అర్థం కాలేదు

>అమ్మమ్మ ఆ కట్టని మళ్ళీ ఎర్ర దారంతో కట్టింది

>కానీ ఇప్పుడది ట్రంకు పెట్టెలో లేదు

>తన దిండు కింద ఉంది

>ఆ ఇంట్లో కొన్ని రాత్రులు

>చీకట్లో కాగితాల చప్పుడు వినిపించేది