Stories › Greentext › పచ్చని కళ్లు
Greentext · 1 minపచ్చని కళ్లు
>నేను చిన్నప్పుడు
>ఇంట్లో అమ్మమ్మ ఉండేది
>రాత్రి పడుకునేముందు ఆమె కథలు చెప్పేది
>సాధారణ కథలు కావు
>దయ్యాల కథలు
>చీకటి ఇళ్లు
>తలుపులు తనంతట తానే కదిలేవి
>పైనుంచి కాళ్లు కనిపించేవి
>పచ్చని కళ్లు మెరుస్తూ చూసేవి
>నేను భయపడేవాణ్ణి
>అయినా వినాలని ఉండేది
>దిండు పట్టుకుని పడుకునేవాణ్ణి
>“ఇంకా చెప్పు అమ్మమ్మ” అనేవాణ్ణి
>ఆమె నవ్వి మరో కథ మొదలుపెట్టేది
>ఉదయం అయ్యాక ఆ భయం మరిచిపోయేవాణ్ణి
>స్కూల్లో స్నేహితుల దగ్గరికి వెళ్లేవాణ్ణి
>గొప్పగా చెప్పుకునేవాణ్ణి
>“మా అమ్మమ్మ చెప్పిన కథ విన్నావా” అనేవాణ్ణి
>“నాకు భయం లేదు” అనేవాణ్ణి
>“నేను చీకట్లోనే పడుకుంటా” అనేవాణ్ణి
>నిజానికి రాత్రి లైట్ ఆరిపోతే దిండు లోపలికి దూరేవాణ్ణి
>కానీ బయటికి మాత్రం ధైర్యవంతుడిలా కనిపించాలని ఉండేది
>స్కూల్లో నా పేరు అలా నిలిచింది
>దయ్యాలు విన్నా భయపడని పిల్లవాడు
>ఆ రోజు సాయంత్రం అలా మొదలైంది
>అమ్మ గుడికి వెళ్లింది
>నాన్న ఇంటికి రాలేదు
>ఇంట్లో ఎవరూ లేరు
>మొదట్లో పర్వాలేదనుకున్నా
>టీవీ చూద్దాం అనుకున్నా
>అప్పుడు కరెంట్ పోయింది
>ఇల్లు ఒక్కసారిగా చీకటైంది
>గడియారం కూడా కనిపించలేదు
>నేను ఆగిపోయా
>గొంతు ఎండిపోయింది
>అమ్మమ్మ కథలన్నీ ఒక్కసారిగా గుర్తొచ్చాయి
>తలుపు కదిలితే ఎలా ఉంటుందో
>పైనుంచి ఏదైనా చూస్తే ఎలా ఉంటుందో
>అన్నీ మనసులో తిరగడం మొదలయ్యాయి
>భయంతో గదిలోకి పోయా
>తలుపు వేసుకుని లోపల కూర్చున్నా
>కాసేపు నిశ్శబ్దం
>అప్పుడు వంటింట్లో నుంచి సద్దు వచ్చింది
>గిన్నెలు పడ్డ సద్దు
>పెద్దగా
>ఒక్కసారిగా
>నా గుండె ఆగినట్టయింది
>గదిలోనే వణుకు మొదలైంది
>బయటికి రావాలా వద్దా అనిపించింది
>కానీ తెలీకుండా తలుపు కొంచెం తెరిచా
>తొంగి తొంగి చూశా
>వంటింటి వైపు
>చీకటి
>ఇంకా చీకటి
>అప్పుడు రెండు పచ్చని కళ్లు మెరిశాయి
>నిజంగా మెరిశాయి
>కదులుతున్నట్టు కనిపించాయి
>అమ్మమ్మ కథలో వచ్చే దయ్యం అలాగే ఉండేది
>పచ్చని కళ్లు
>చీకట్లో నిలబడి చూసేది
>నాకు అదే వచ్చిందనిపించింది
>నా ముందుకు వచ్చిందనిపించింది
>ఇక ధైర్యం మిగల్లేదు
>కేకలు వేశా
>పెద్దగా
>ఇంట్లో ఎవరూ లేరని కూడా మరిచిపోయా
>అరుస్తూనే గది నుంచి బయటికి వచ్చా
>అప్పుడు తలుపు తెరుచుకుంది
>అమ్మ వచ్చింది
>గుడి నుంచి
>నన్ను చూసి ఆగింది
>నన్ను దగ్గరకు తీసుకుంది
>“ఏమైంది” అని అడిగింది
>నేను ఏడుస్తూ చెప్పా
>సద్దు వచ్చిందని
>కళ్లు మెరిశాయని
>దయ్యం వచ్చిందని
>అమ్మ ఒక క్షణం చూసింది
>తర్వాత వంటింట్లోకి వెళ్లింది
>లైటు వేసింది
>లోపలికి చూసింది
>బయటికి వచ్చి నన్ను చూసింది
>“ఒరేయ్ పిచ్చోడా” అంది
>“అది పిల్లి”
>“గిన్నెను తోసింది అంతే”
>నేను నిలబడి ఉన్నా
>నోరు తెరవలేదు
>పిల్లి ఆ గిన్నె దగ్గరే ఉంది
>పచ్చని కళ్లు అవే
>దయ్యం కాదు
>పిల్లి
>అమ్మ నవ్వింది
>నాకు నవ్వు రాలేదు
>కాసేపటికి నాన్న వచ్చాడు
>అమ్మమ్మ కూడా విన్నది
>అమ్మే చెప్పేసింది
>“కరెంట్ పోయింది
>పిల్లి గిన్నె తోసింది
>వీడు దయ్యం వచ్చిందని కేకలు వేశాడు”
>అమ్మమ్మ ఒకసారి నన్ను చూసింది
>నాన్న ఒకసారి చూశాడు
>నా పరువు అక్కడే పోయింది
>స్కూల్లో గొప్పగా చెప్పుకున్నవన్నీ
>ఇంట్లో ఒక్క సాయంత్రానికే అయిపోయాయి
>అప్పటి నుంచి అమ్మమ్మ కథ చెప్పేప్పుడు
>నన్ను చూసి నవ్వేది
>“ఇప్పుడు భయం లేదా” అనేది
>నేను ఏం చెప్పేవాణ్ణి కాదు
>తల వంచుకునేవాణ్ణి
>ఆ రోజు నుంచి
>పచ్చని కళ్లు కనిపిస్తే
>ముందు పిల్లినా అని చూసుకునేవాణ్ణి
>దయ్యమా అని కాదు
❦
