Part 14 of 17 · 1 minచార్ట్

ఫ్రిజ్ మీద చార్ట్ ఒక శనివారం ప్రత్యక్షమైంది — రెండు వేర్వేరు చేతిరాతల్లో, నీటి చక్రం స్కూల్ ప్రాజెక్ట్ మిగిలిన చార్ట్ పేపర్ వెనక వైపు.

**అమ్మమ్మ — ఎవరు తోడు ఉంటారు**

6 – 8 — అమ్మ

8 – 9 — **నాన్న (కూర్చుంటే చాలు)**

9 – 10.30 — చిన్ను

10.30 – 12 — బుజ్జి

12 – 4 — అమ్మ

4 – 5.30 — బుజ్జి

5.30 – 7 — చిన్ను

7 తర్వాత — అందరూ

కింద, చిన్ను రాతలో:

*మీ స్లాట్ చేయలేకపోతే ఇంకొకరితో మార్చుకోవాలి. ఊరికే వదిలేయకూడదు.*

దాని కింద, బుజ్జి రాతలో:

*గొంతు పెట్టడం నిషేధం.*

అమ్మ కూరగాయల సంచి చేతిలో పట్టుకునే ఫ్రిజ్ ముందు చాలాసేపు నిలబడింది.

ఆమెను కరిగించింది చార్ట్ కాదు. **కూర్చుంటే చాలు** అనేది. రోజులో అతి చిన్న స్లాట్ తండ్రికి ఇచ్చారు. పక్కన బ్రాకెట్లో, ఆ గంటలో ఆయన ఏమీ చేయనవసరం లేదని రాశారు. ఎందుకంటే ఆమెను అడగకుండా, ఆయన్ని అడగకుండా, ఇద్దరూ తమలో తాము తేల్చుకున్నారు — విరిగిపోతున్నది నాన్న అని. ఆయన తట్టుకోగలిగే ఒక షిఫ్ట్ కట్టారు.

అమ్మ వాళ్ళకు ఏమీ అనలేదు. కూరగాయలు లోపల పెట్టింది.

“ఇదేంటి?” అన్నాడు నాన్న ఆ రాత్రి, టీ గ్లాసుతో ఫ్రిజ్ దగ్గర.

“చార్ట్.”

“చార్ట్ అని కనిపిస్తోంది. నా పేరు ఉంది అందులో.”

“ఉంది.”

“నా పేరు చార్ట్ మీద పెట్టారు.”

“ఎనిమిది నుంచి తొమ్మిది,” అంది అమ్మ. “కూర్చుంటే చాలు. అది వాళ్ళ రాత, నాది కాదు. ఈ మధ్యాహ్నం మూడింటి వరకు నాకూ తెలియదు.”

నాన్న ఫ్రిజ్ ముందు నిలబడ్డాడు — అమ్మ తర్వాత చెప్పింది, ఆయన అంత సేపు కదలకుండా నిలబడటం ఆమె ఎప్పుడూ చూడలేదని.

తర్వాత “కూర్చుంటే చాలు” అని ఏదో వింత గొంతుతో అని, వరండాలోకి వెళ్ళాడు. చాలాసేపటి వరకు తిరిగి రాలేదు.